Happy accidents

Roos en ik hebben ge-Bob-Rosst. Je-weet-wel, die Amerikaanse (kunst)schilder die iedereen aan het verven krijgt. Ik had van ‘m gehoord maar niets van zijn hand gezien.
Tijdens een dag onvervalst Hollands hondenweer liet Kind me een YouTube-filmpje zien en honderden afbeeldingen van te maken wandversieringen. We concludeerden dat we er niet dood naast gevonden willen worden. ‘Maar het gaat om het plezier tijdens het maken, mam,’ verzekerde Roos me.
Ik kreeg instant een zwak voor Bob toen ik ‘m hoorde zeggen: ‘Fouten bestaan niet, alleen happy accidents.’

Voor weinig schafte Roos veel aan: canvas, kwasten, spatels, olieverf… Het probleem was de geurloze terpentine. Bouwmarkten, drogisterijen, Kruidvat? Nee, nee, nee.
Dan maar met geur.
‘Ik bel papa, hij heeft ongetwijfeld liters,’ aldus Roos.
‘Jullie gaan toch niet mijn schilderskwasten gebruiken, hè?’ piepte Man.
‘Die liggen al op tafel uitgespreid,’ pestte Kind.
‘Nee, ik wil…’
‘Pah-hap, ik vraag om terpentine. Heeft die haren en een steel?’
Joris beerde ongetwijfeld op de werkgang heen en weer, buiten gehoor van collega’s.
‘We. Willen. Alleen. Maar. Je. Terpentine.’
Gerustgesteld deelde hij de vindplaats mee; Roos en ik draaiden de dop open en wendden met opgetrokken neus onze gezichten af. (Nee, dan wasbenzine…)

Ik startte het instructiefilmpje en Roos boorde haar creatief talent aan. Vanaf de zijlijn moedigde ik haar aan. Ze maakte vorderingen.
‘Nu jij!’ riep ze.
‘Nee, nee, ik kan dit alleen maar verpesten.’
‘We zouden het sámen doen.’
‘Ik meng de kleuren wel.’

Ineens vlogen twee penselen vol zwarte verf uit Roos’ handen en stuiterden op het vloerkleed.
‘We hadden er nog kranten op willen leggen,’ jammerde Kind.
‘Ik haal de vlekken weg met terpentine,’ zei ik, pakte een doek, een flinke dip bocht erop, en boenen maar. Idioot: de vlekken werden almaar groter.
Wanhoop ging met Roos aan de haal. Haar vader werd van dit accident allesbehalve happy.
‘Wat nu?’
‘Verder verven,’ zei ik. ‘Het kleed is toch al naar de gallemiezen. Er zit een winkelhaak in; vlekken die we er niet uitkrijgen: pies van Saartje; kots van Rosa. Tijd om dat ding onder tafel vandaan te rollen en in de kliko te smijten.’
Kind fleurde op.

Toen ons Roos’ kunstwerk af was, ruimden we alle troep op en stond Man voor de deur.
De woonkamer stonk uren in de wind…
Ik droeg zwarte sokken en bedekte met elke voet een vlek.
‘Ons kunstwerk!’ hield Roos haar vader voor.
‘Wouw!’ loog Man met verve.
‘Oma Kinderdijk had het zó aan de muur gehangen,’ sprak Roos liefdevol.
Dat was Joris ontroerend met haar eens.

Ik stapte opzij en wees naar beneden.
Waarna Roos en ik onszelf verwijtend de schuld gaven. En dat de verdwijntruc met terpentine een tragische uitwerking had gekregen.
Joris reageerde verbazend lenig. ‘Zullen we dat kleed meteen weggooien? Het heeft z’n beste tijd wel gehad.’

’s Avonds constateerden we dat de afwezigheid van het kleed absoluut een verbetering was.  Eensgezind happy.

90 thoughts on “Happy accidents

  1. Lisanne heeft een kunstwerk geschilderd in de tuin, binnen vonden we geen goed idee. Je kan nu, jaren later, nog zien waar ze geschilderd heeft. Het kunstwerk is al afgevoerd, maar mijn tegels liggen er nog.
    Ik vind Roos een echte kunstenares, de 5e Bob Ross kan ze vast op Koningsdag met winst verkopen. Rembrandt is ook bescheiden begonnen!

    • Wie kan nou zeggen dat-ie een uniek en origineel geschilderd kunstwerk in de tuin heeft hangen! Niemand, toch?
      Roos zat nog op de lagere school, toen wij opnieuw gingen behangen. Had de juf gezegd: moet je met een stift iets leuks op de kale muur tekenen. Blijft er altijd op staan. We zagen het door het nieuwe behang heen…

  2. Nou, dat is de vlekkerij meer dan waard hoor. Dat hebben jullie toch maar weer mooi gebobrossed.
    Ik vind terpentine en alle verwante luchten van een dermate vies niveau, dat ik ze alleen des zomers en plein air gebruik.
    De hamvraag: hoe happy zijn jullie na alle accidents? 😀
    Lieve groet,

  3. Dat is wel een echte Bob Ross 🙂 Mijn dochter en ik kijken ‘s avonds wel eens en wachten altijd op de boom met zijn vriendje. Lol… ik ben blij dat ik absoluut geen ruimte heb en ook geen oud kleed om in de kliko te gooien, want ik zou er zomaar aan kunnen beginnen.
    Liefs,

      • Dat zegt hij altijd, laten we hier een boom schilderen en daarnaast komt altijd het vriendje van de boom. Is net zo standaard als happy accidents.
        Buiten schilderen is geen optie, tuintegels kan ik niet oprollen en in de kliko gooien.
        Lieve groet terug,

  4. wauw, wie zo’n kunstwerk maakt mag al eens een tapijt vernielen
    maar de laptop ligt wel gevaarlijk dicht bij de terpentine

    zo raar, ik had nog nooit van die man gehoord maar vorige week passeerde ik hem al zappend op tv en nu schrijf jij er over
    Zoals hij het uitlegt lijkt het of iedereen kan schilderen en Roos bewijst het 🙂

  5. Mijn stijl is het niet helemaal, maar jaren terug hebben we met ons team vrijwilligers eens een workshop Bob Ross gedaan ……….
    Tjonge wat hebben we gelachen, en aan het eind hadden we allemaal hetzelfde schilderij …….. ik wilde een berg extra maken, maar dat mocht nl. niet van de “meester” die gespecialliceerd was in happy accidents….. haahhaha

  6. Kijk eens aan een doek dat met verve is gemaakt door Roos met jou als verf menger ( een niet te onderschatten functie hoor ). Ik heb hier al een tijd een klein soortement van ezel staan met een leeg canvas erop, maar van dat schilderen is nog niets gekomen. Ik hoop dat doekje (24 bij 30 cm) ooit eens te beschilderen maar wanneer dat gaat gebeuren, geen flauw idee.

  7. Ja en zo gaan ze van start Roos en Mirjam, daar gaan we nog heel wat van horen
    en het kleed is ook nog wel iets van te maken, geen vloer kleed maar een wandkleed,jullie zijn van alle markten thuis.
    Groetjes Christiene.

  8. Niet wegsmijten, dat kleed! Dapper daarop verder schilderen en je kan er een origineels, kleurrijk, prachtig tapijt van maken! De schilderkunst van je dochter ook op de grond, want ik zie dat ze talent heeft!

    ik wacht geduldig op het resultaat!

  9. Das toch wel een gebrek aan opvoeding Bos Ross niet kennen, weet je hoe lekker je in slaap valt bij die stem?! Zou hem graag een naakt zien schilderen op zijn manier, volgens mij gaat ‘ie daar nog harder zijn kwast mee schoon kloppen. Je dochter heeft talent en jij ook beste smoes ooit om dat kleed weg te krijgen.

  10. ha die Mirjam
    ja die knollen zijn schitterend , als ook de mooie Friezen
    ik heb tot ’64 nog met 2 paarden gewerkt , ja dan ruik je ze goed
    diervriendelijke en fijne avond groet

    • Heb jij met paarden gewerkt? Waren dat ook van die “dikbillen?” Zowel de Belgische als de Zeeuwse knollen (én de zwarte Friezen) hebben mijn voorkeur.
      Groetjes.

      • 1 was een Fjordenpaard de ander ben ik niet meer zeker van , als je weet dat ik spreek over ’63 vergeef je mij dat 🙂

        ja Kareltje was een deugniet , te jong gestorven
        Domino is net ietsje ondeugender hihi , lachen hoor

        ook lachen was een envelop op de mat vandaag
        mij viel gelukkig gelijk de tekst , naast de postzegel op
        klopte ook de postzegel stond op de kop
        het stempel Rotjeknor niet , nu ken ik dat stadje een beetje , maar geen die er woont , maar ja 1maal open zie ik 2 namen , 1 ervan kan ik persoonlijk al , een ondeugd als ze wat lekker in d’r vel zit
        jij zal niet veel anders zijn 🙂
        dank je en een fijn weekend groet

  11. Gemiste kans om een kunstwerk te maken van je kleed, nog een paar happy accidents in andere kleurtjes en klaar is het kunstkleed;-)
    Maar Roos heeft er aardig slag van want zo makkelijk als het door Roos gedaan lijkt te worden is het toch niet hoor. Wij keken graag naar zijn TV uitzendingen omdat hij zo bij de natuur betrokken was en het gewoon grappig is om te zien hoe hij met een paar streken een schuurtje tevoorschijn toverde.

    • Een gemiste kans, Riet, het kleed is vernietigd (-:
      Het fijne van een instructiefilmpje is dat je het eindeloos terug kunt spoelen. Dat was mijn dankbare taak. Bob zet een paar streken en er stáát ineens iets.
      Mijn schoonmoeder zou het schilderij midden in de kamer hebben gehangen.

  12. Wat maakt jij leuke werk aan. Kunsten op de vloerkleed…Heel goed dat je weg gegooid hebben. Want dan heb je niks aan. Maar tegenwoordig heb je spul om te verwijderen. Je bent heel goed bezig zie ik op tafel. Pc op de tafel. Even in de gaten houden. Fijne dag veder. Groetjes,

  13. Wat goeoeoeoed! 😉
    Ach die Bob met zijn zalvende stem, hij heeft jullie goed begeleidt want het kunstwerk is echt geslaagd. Leuk idee van Roos om het samen te maken. Mijn broer maakt elk jaar voor kerst een kerstdorp in zijn huis en gebruikt dan ook de filmpjes van Bob om de achtergrond te maken.
    En je bent gelijk van je kleed af. Tip van mij, een gekleurd of gemeleerd nieuw kleed nemen, dit is wel heel besmettelijk 😉
    Ik ben benieuwd naar jullie volgende kunstwerk.

    • Ahhh…jij bent een echte Bob Ross-kenner geworden door je zoon. Wat creatief dat-ie dat doet!
      Ik denk dat wij nooit meer een kleed nemen (-:
      We hebben nog meer canvas, verf en liters terpentine. Mét geur…
      Liefs ♥

  14. Bob is nog steeds op tv te zien, bij het kanaal genoemd Vice. Heel rustgevend om naar zijn stem te luisteren. Hij legt de techniek duidelijk uit en dat is ook te zien in jullie schilderij. Of kleed.

    Gingen jullie dan ook de kwasten “uitwaaieren” tegen een dwarsbalk van jullie ezel. Hahah….even uitkloppen; zit je hele huiskamer onder de spetters.

    En ja..zal Anneke Gronloh dit straks aankunnen????

    • Ik ken alleen Miami Vice maar dat is van laaaaang geleden.
      Bob zei: “Beat the devil out of it” en ramde zijn kwast droog tegen z’n ezel.
      Een kleed onder de spetters was wel genoeg voor één dag.
      Nee, ik denk niet dat Anneke Gronloh die jeans past (-:

    • Ik wist niet dat hij een zoon had…
      Het ziet er op het instructiefilmpje hartstikke makkelijk uit maar we hebben teruggespoeld bij het leven.
      Een ♥ voor jou.

  15. Ik ben het helemaal met Bob eens die ik overigens geen kunstschilder maar kutschilder vind.
    Maar fouten bestaan niet. Zeker niet met schilderen. En ben je niet tevreden dan klieder je er gewoon weer overheen 😀
    Maar jullie schilderijtje is prima zie ik wel. Ik zou zeggen, vooral doorgaan ( al was dat weer iemand anders die dat zei)

    • Een kutschilder 😀 Bob heeft een geweldige stem. Het is dat ik geen aanleg voor meditaties heb, anders zou zijn stem een aanrader zijn.
      Kunst is zo beperkt: Karel Appel zou ik thuis niet aan de wand willen hebben hangen.
      “Vooral doorgaan” was van Berrie Stevens!

  16. Ach, niets mooier dan moeder dochter moment, zelfs met Bob Ross.
    De oplosmiddelen brengen wat voeten in de aarde.
    Canvas, lijkt bijna op een vloerkleed.
    Saartje maft wel door.
    Leuke afsluiter geen tapijt meer. Hans

  17. Ik heb ooit op schilderles gezeten, dat werd niet veel hoor, totaal gebrek aan talent. Dus ik vind jullie erg dapper want het lijkt makkelijk, dat schilderen maar dat is het niet . Joris is een lieverd om zo soepeltjes met een bedorven kleed om te gaan. En je hebt gelijk, ruimt lekker op dat kleed.

  18. Geweldig verhaal/ervaring rijker. Echt ‘happy’ met ‘the little accicdents’.
    ik kan wel verven maar niet schilderen als je begrijpt wat ik bedoel. Ik kan veel met verf maar niks kunstzinnigs.

  19. wauw, die keek ik altijd op zondag wat een gave man was dat toch, a liddel bit e grey, e liddel bit e red… en zo ging hij maar door, hij toverde alsof het niks was werkelijk wat een gave kwast eh man 🙂

    super jullie stuk is ook top geworden, “KNAP GEDAAN” de rossies 🙂

    dikk❤e kus…

    • Bos kwastte er lustig op los; qua snelheid niet bij te benen.
      Ik had de niet onbelangrijke taak het instructiefilmpje terug te spoelen (-:
      En ik mocht verf mengen. Dat was het ook wel.
      We hebben zo gelachen…
      Dag Dienie, topper dat je bent ♥

  20. Een heerlijk verhaal, in onovertroffen “Kakelstijl”. Fijn dat jullie gezin zelfs tijdens rampspoed overeind blijft hoor.
    Nu moet ik wél erkennen, nog nooit van Bob Ross te hebben gehoord.
    Het zou toch bijzonder knap zijn, als hij van iemand zoals ik, die nooit verder is gekomen, dan poppetjes met harken als handjes, een Karel Appel zou weten te maken hoor.
    Lieve groetjes, Edje.

    • De naam “Bob Ross” had ik wel gehoord maar ik wist niet waar de klepel hing. Zoiets. Ik denk dat in jou ook een schildertalent schuilt! Karel Appel vind ik geen compliment voor jezelf (-:
      Lieve groet ♥

  21. Een mooi staaltje kunst zie ik daar…
    Keek in het verleden veel naar Bob Ros en zijn kunsten.
    Lijkt een makkie maar volgens mij moet je wel wat talent hebben en dat zie ik terug in het schilderij
    Groetjes

  22. ha die Mirjam

    nee ik weet dat niet , kan de beste man niet
    maar kan wel leven met dat ” fouten bestaan niet ”
    is er geurloze terpentine ?
    zeker ook niet met haren en steel 🙂

    tegen die vlekken helpt enkel een schaar

    eind goed al goed eensgezind gelukkig

    fijne avond groet

    • In hobbywinkels kun je geurloze terpentine kopen. Voor een klein beetje betaal je heel veel. Haha: tegen vlekken helpt enkel een schaar. Dag had voor een dag best leuk geweest.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *