Vlek

‘Wat vind je van het nieuwe recept?’ vraagt ze aan haar man. Zelf vindt ze het best lekker.
‘Ik trek net zo lief een bal gehakt uit de muur,’ zegt hij kortaf. Ze had het kunnen weten. Wat ze ook doet, ze doet het nooit goed. Dagelijks zaagt hij één voor één de poten van haar stoel. Hij is een totale beginneling als het om gevoel gaat.

Elke dag loopt ze zijn moeder na. Ze brengt haar eten, verschoont haar en wast haar vuile onderbroeken. Hij noemt dat haar “verrotte plicht.”
Vanmiddag is ze naar de kapper geweest.
‘Was-ie gesloten?, vroeg hij toen ze thuiskwam, en voegde er neerbuigend aan toe: ‘Kappers… weggegooid geld voor vrouwen van jouw leeftijd, Vlek.’

Vlek. Ze heet helemaal geen vlek. Ze heet Marit. Hij noemt haar Vlek omdat ze een wijnvlek over het grootste gedeelte van haar linker gezichtshelft heeft.
Woede borrelt in haar omhoog. Ze verslikt zich in haar laatste hap rijst, schuift haar keukenstoel naar achteren, en laat een glas vollopen onder de kraan.

Ze kijkt op hem neer zoals-ie daar aan tafel zit. Zijn kolossale buik; zweetdruppels op zijn bovenlip; zijn dunner wordend haar; en zijn hand die steevast om een blikje bier geklemd lijkt. En wie haalt dat bier voor hem? Ze voelt zich een kleurloze huissloof, een onopgemaakt bed.
‘Wat sta je daar te staan, mens? Ruim liever af!’ snauwt hij haar toe.
Ze voelt ze zich doodmoe. Alsof ze wordt omgeven door een zware, loden deken die op haar drukt, en haar de adem beneemt. Alleen al het idee aan de dagen en nachten die ze nog met hem moet doorbrengen, in de wetenschap dat hij nooit zal veranderen… Ze wil het niet, maar in haar ogen wellen tranen op. Hij ziet het en grijnst.
‘Ren maar weer jankend naar je moedertje,’ schampert hij, ‘daar ben je goed in.’

Ze trekt haar jas niet aan. Dat is niet nodig voor zo’n klein stukje.
In de schuur pakt ze op de tast wat ze zoekt, en loopt terug naar de keuken, de keukentafel, en de keukenstoel. Het lachen vergaat hem als hij de elektrisch zaag in haar hand ziet. Die avond komt ze een heel eind.

58 thoughts on “Vlek

  1. Dit verhaal doet me denken aan mijn buuv van 91. Ze draagt al haar hele leven zo gezichts-wijnvlek met haar mee. Ze is er nooit echt aan gewend. Ze is weduwe vanaf haar 58e. Haar man stierf niet aan de zaagsnede maar gewoon aan een hartaanval. Ze heeft er veel verdriet en 5 kinderen aan overgehouden. Als ik op de koffie kom vertelt ze steeds hetzelfde en ze eindigt vaak met: ‘ach als Henkie dit toch eens had kunnen meemaken.’
    Nee, ze was niet van de zaag. Maar gelukkig heb ik hier wel weer even kunnen griezelen.

  2. Zo , en nu alle poten onder de tafel en de stoelen vandaan zagen, valt ie lekker op zijn kop….wat een piepvent,
    Zij is toch veel te goed om hem een koppie kleiner te maken, ze heeft hem gewoon even haar spierballen laten zien en is toen vertrokken 😉
    Op naar een beter leven.

  3. hai Kakelino!

    ik moet sterk denken aan George en Mildred. Heb je daar ooit iets van gezien?
    Oplossing: zo snel mogelijk wegwezen!!
    Laat hem maar een andere slaaf zoeken…

    Je hebt het zo goed geschreven, dat je gewoon een hekel aan hem krijgt! En dat is je ware… Yep!

    Dagdag…
    Houd die pen maar goed vast… je doet het geweldig…

    XX, Marloulou

    .

    • Ja, George en Mildred! Toen ik nog thuis woonde (late Middeleeuwen…) keek ik daar altijd naar.
      Dat stond garant voor veel lachsalvo’s 😉
      Ik heb nog een leuke foto voor je. Ga ‘m direct naar je mailen!
      Baai baai en sliep taait 😉
      xxx

  4. het is geen beginneling wat gevoel betreft, voor beginnelingen is er nog hoop. voorhem dus absoluut niet.
    Even een kritisch vraagje, is het nu zijn moeder of haar eigen moeder waarvan hij denkt waar ze heen gaat?

  5. Het verdict luidt…

    sommige stervelingen die als beklaagden in de rechtbank staan
    zou men in feite beter belonen
    omdat ze aan de wereld tonen
    dat men niet levenslang vernederingen moet blijven ondergaan

    Vreselijke drama’s hebben altijd ergens een begin, Mirjam.
    Knap verhaal weer!
    Lenjef

    • Lenjef! Wat fijn weer wat van je te horen 🙂
      Heb je tussendoor even tijd tijdens het klussen?
      Dankjewel voor je reactie. Je hebt ‘m weer prachtig verpakt in dichtvorm.
      Liefs Kakel

  6. wowwww. kakel,
    ik zie het gebeuren, maar ze kan beter zo weggaan, want zo’n vent is geen dag cel waard,
    wat jammer dat het zo gaat,en tóch hé, gaat het in veel relaties zo,
    waarom zijn mensen oooooooit aan elkaar blijven hangen vraag je je af, waarom die vernederingen.
    oh kakeltje toch, n relatie lijkt zo leuk, maar in deze zou ik niemand wensen:-)

    meesterlijk geschreven vrouw kukeleku, bijzondere gave heb je:-)

    sweet greetjes,
    xxx

  7. Als ze er maar mee wegkomt, dat was mijn eerste gedachte na het lezen van dit verhaal. Ik hoop dat ze ook iets bedenkt om hem definitief te doen verdwijnen zonder dat ze in de problemen komt 😀
    Heerlijk verhaal Kakel!

  8. Geniaal geschreven, dat zonder meer maar ja… zij heeft zijn gedrag vanaf het 1e begin getolereerd dus tja eigenlijk…… heeft ze alleen aan zichzelf te danken dat ze zich zo voelt…. of is dat nu heel kort door de bocht van mij?

    • Nee, dat is niet kort door de bocht. Tijdens het schrijven was ik me dat ook bewust.
      Maar ik denk dat jouw opmerking wel past bij de vorige generatie vrouwen.
      Die waren veel neerbuigender. De “nieuwe” generatie doet het stukken beter…
      Liefs xxx

    • Ik heb werkelijk geen idee waar het vandaan komt, maar het schrijft gewoon zo lekker.
      En deze vind ik zelf heel netjes: ik laat het aan de fantasie van de lezer over.

  9. Jemig Mirjam, ik was meer voorbereid op iets door zijn bier of zo. Maar de elektrische zaag, ben bang dat ze niet alleen de poten onder zijn stoel wegzaagt.

  10. Volgens mij gaan ze scheiden van tafel en bed. Voor elk de helft, netjes in twee gezaagd 😀
    Hoh, je mag er niet aan denken om met zo’n smeerlap getrouwd te zijn.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *