Het diner

‘Voortaan gedraag je je, Elsemieke!’ moppert haar man wanneer ze in de auto stappen.
Ze had geweigerd tijdens het diner bij de ambassadeur een kreeft op haar bord met één vinger of stuk bestek aan te raken.
‘Marnix, je kent mijn principes,’ sprak ze kalm. ‘Voortaan stuur je ze maar een vel handgeschept papier met producten waar ik zogenaamd allergisch voor ben. Kreeft, slakken, mosselen – alles wat levend gekookt wordt. En verder: walvis, tonijn en kalfsvlees. O, en oesters, want die vind ik smerig. Zoek anders maar een gezelschapsdame die je begeleidt naar je chique diners.’
‘Dat kan ik toch niet maken!’
‘Dan weet je wat je te doen staat.’

Elsemieke prikt weer een vorkje weg. Dit keer bij de consul van Ghana. Van deze man druipt de ijdelheid af. Knap dat hij het met zichzelf uithoudt.
De gastheer klapt in zijn handen en roept trots: ‘Nu komt hét hoogtepunt van het diner! Het is een verboden delicatesse – dat zijn tevens de smakelijkste, kan ik u verzekeren– maar het is bovenal een goed bewaard geheim wát u eet en dat zal het helaas ook moeten blijven.’

De borden worden opgediend. Te midden van een saus in de kleuren van de Ghanese vlag ligt een stuk gebraden medaillon.
Elsemieke snijdt een stuk af en wacht zo onopvallend mogelijk op de reacties van haar disgenoten.
‘Heerlijk!’ roept een mannenstem.
Een vrouw zegt goedkeurend: ‘Zacht als kalfsvlees.’
De consul kijkt Elsemieke verwachtingsvol aan.

Beleefd stopt ze haar vork in haar mond. Voor het mooie net een iets te grote hap.
Ze kauwt en kauwt, en er trekt een huivering van haar hoofd via haar ruggenmerg naar haar stuitje. Zo snel mogelijk slikt ze alles door. Ze probeert naar de consul te glimlachen maar het lijkt of haar mond alleen nog maar uit tong bestaat. Haar keel zwelt op en slikken wordt moeilijk. O God, prevelt Elsemieke in stilte, wat heeft die griezel ons voorgeschoteld? Giftige slang? Van ellende duizelt het haar.

In paniek schuift ze haar stoel met een ruk naar achteren en komt met moeite overeind. Ze stamelt: ‘Ik…ik…voel me…niet goed.’
Het is haar aan te zien. Ze heeft een vale gelaatskleur, haar ogen fladderen in hun kassen en ze ademt gejaagd in en uit.
Een bediende kan haar nog net op tijd opvangen.

Marnix staat op en holt gealarmeerd naar zijn vrouw. Gesprekken verstommen en iedereen kijkt toe.
Een arts in het gezelschap staat op en stelt voor: ‘Met uw permissie, consul, stel ik voor mevrouw in de aangrenzende kamer op de sofa te leggen. Dan onderzoek ik haar daar.’ De gastheer knikt. ‘Waarde consul,’ vervolgt de arts, ‘ik moet u helaas verzoeken welke delicatesse u ons heeft aangeboden. In verband met de eventuele behandeling. Het geheim blijft uiteraard binnen deze kamer.’

Er valt een lange, akelige stilte.
Met leed overmande blikken kijkt iedereen naar Elsemieke die de kamer wordt uitgedragen.
De consul is finaal van de kaart. Hij veegt zijn mond af aan zijn servet. Het kost hem zichtbaar moeite zijn geheim te onthullen. Met een stem verstikt van spanning zegt hij uiteindelijk: ‘Het is…het is mensenvlees.’

107 thoughts on “Het diner

  1. Goede morgen Kakeltje en een fijn weekend gewenst.
    Wow, dit is weer een schitterend geschreven stukje dat ik bijna ademloos tot het einde heb gelezen om dat bij die ongelooflijke pointe te komen… Hoe bedenk jij het allemaal toch?

  2. Bah… schitterend verhaal, maar mijn maag draait een beetje…
    Naar het schijnt smaakt mensenvlees heel erg naar varkensvlees. Maar ook dat lust ik niet echt graag.

  3. Het eind was best nog even spannend. Ik had echter de inhoud van de maaltijd niet verwacht. Wie zou er niet onpasselijk van worden 😀
    Goed geschreven weer.

  4. Brrrrr…. lijkt mij niets. Dat had ik niet verwacht. Maar soms kun je niet anders. Een film gezien (echt gebeurd) waarin een vliegtuig neerstortte. In de kou en zonder eten. De overlevenden hadden al snel gebrek aan voedsel en begonnen aan hun overleden medepassagiers. Misschien als je in zo’n situatie zit dat je geen keus hebt.

    Prachtig geschreven. Ik heb genoten!

    Liefs Joanne

    • Dat verhaal over dat neergestorte vliegtuig ken ik. Helemaal vergeten, maar nu jij erover begint, weet ik het weer. De nabestaanden van de opgegeten mensen hebben zelfs nog een rechtszaak aangespannen tegen de kannibalen. Varkens schijnen elkaar ook op te vreten als ze geen eten hebben. En ratten…
      Liefs ♥

  5. Wat ik helemaal grappig aan jouw verhaal vond is dat mijn Ghanese ex-man me ooit vertelde dat in de bush sommige mensen nog wel mensenvlees aten. Of dat zijn vader hem dat vertelde, de geheime leden van de Free Masons.
    Dus zo’n vreemde twist vond ik het niet. Ik had eigenlijk aan iets gedacht wat ik ooit van hem geserveerd kreeg; reuzenslakken. Als vuisten zo groot. Had hij gewoon in een plastic tasje meege-uhm.-smokkeld. Levend. Delicatesse aldaar.
    Je ziet; de realiteit overtreft altijd de fantasie. Zelfs de jouwe 🙂

    • Allemachtig. Je hebt me overrompeld met je verhaal en ik geef je volkomen gelijk: de realiteit overtreft de fantasie 🙂
      Jasses, reuzenslakken! Heb jij ze geproefd?

  6. Goede middag Kakel, nu ik dit lees, ben ik blij dat ik geen vlees eet en dat bevalt me prima. Trouwens sommige mensen zijn echt niet te vr*ten lijkt me, daar kun je zelfs geen goede soep van koken.

  7. Getverrrrr…. wat een fantastisch verhaal met een heel bizar einde. Dat zag ik echt niet aankomen! Schrok er gewoon van… Je hebt de spanning goed opgebouwd en die arme vrouw… Toch zo knap dat je zo kunt schrijven!
    Dikke kus XXX

  8. Hey Kakelino!

    ik moet ineens denken aan Gollum, uit In de Ban van de Ring:
    “Vleesssss, mensenvleessss…”

    Het schijnt zoet vlees te zijn. En het lijkt me vreselijk!
    Maar gelukkig ben ik geen vleeseter. Hoewel: vrij naar mijn buurjongetje: “Ik ben vezjetariesj, maar niet voor kroketten…”

    En jouw verhaal is werkelijk geweldig!
    Je weet de spanning goed op te bouwen en als ik het lees kruip ik helemaal in de figuur van de hoofdpersoon. Echt geweldig!!

    Dag schrijvertje!
    ♥ ♥ ♥ Dasja

    • Hej darling ♥
      Gollum ken ik! Maar zei hij: ‘Mensenvleessss…’ Eigenlijk herinner ik me van de boeken meer dan van de film. Op zich vreemd, want beelden schijnen langer te blijven hangen in je hoofd.
      Zo’n buurjongetje gun je zijn kroketten. En jouw lijf is geen begraafplaats (-: Ik herinner ‘m nog…
      Dag lieve Das, fijn dat je er weer was XOXOXOX

      • Ik weet het ineens weer!
        Gollum zei: “Visssss, lekkere vissss…!”
        Hij zei helemaal geen “Mensenvleessss”…

        Maar hij had het kunnen zeggen. Zo’n engerd was dat!

        Dagdag!
        Heb het goed dit weekend met dikke smak van
        Dasja

      • Zo lief dat je het nog even komt vertellen (-:
        Ik denk dat hij “Vissss” zei maar dat het klonk als mensenvlees. Zo’n griezel was-ie zeker!
        Bye Bye swiet sjerrie ♥
        Dikke kus

  9. Smakelijk

    zonder voedsel loert snel de dood
    velen doen altijd de ogen dicht
    voor het leed dat op hun bord ligt
    groen vlees kleurt men soms rood

    Wanneer mensen blijven kweken zoals konijnen
    zal de beschaving snel verdwijnen.
    Vroeg of laat zullen ze er niet meer om malen
    en worden onze hongerige nakomelingen kannibalen. 🙂

    Ik vrees dat jouw mooie fictieve verhaal een toekomstbeeld schetst, Mirjam.
    Lenjef

    • En jij noemt het nog “Smakelijk” 🙂
      Ken je de uitspraak van Paul McCartney: “Slachterijen zouden glazen ramen moeten hebben, dan willen mensen geen vlees meer eten.” Dat klopt als een zwerende vinger, denk ik.
      Wij eten minder vlees en alleen nog van de biologische slager.
      Bedankt voor je dichtwerk, vriend ♥

  10. Heel stiekem een vaag vermoeden al ben ik dan weer iemand die “vlees” “vlees” vindt. Niet dat ik álles eet, echt niet, alles waar ik een “lief of juist eng plaatje” bij heb wordt niét gegeten. Ook lekker hypocriet ik geef het toe.
    Maar vandaar lijkt mens eten me, als je niet sterft van de honger , gewoon net zo eng als garnalen of kreeft eten. De hemel zij dank hoef ik nooit naar luxe etentjes dus maak ik me geen zorgen ooit een homp mensenvlees op m’n bord te krijgen.
    Maar natuurlijk weer ademloos gelezen, dat dan dan weer wél!;-)

    • Dat had ik van jou ook wel verwacht. Jij hebt net zo’n “boze geest” als ik 🙂
      Er is niets mis met hypocrisie zolang je het van jezelf maar weet. Cynisme is juist leuk.
      Diners zijn niets voor mij. Ik eet liever een bruine boterham met kaas.
      Dank ♥

  11. He getferderrie, daar moet je toch niet aan denken.
    Ik dacht eerder aan hond of zo, maar geen mensenvlees. En dat in de vleesloze week haha.
    Goed geschreven Mirjam.
    Ik ben wel blij dat ik niet belangrijk ben hoef je ook geen rare etentjes af te lopen 😉

    Liefs

    • Aan hond, zoals in Zuid-Seoul? Jasses! Jij bent pas slecht, haha.
      Wij prijzen ons rijk als GN’er: Gewone Nederlander. Vrij van alle poeha…

  12. wat een einde, dit had ik niet verwacht…..
    maar eigenlijk als het echt zo was, had ik wel graag geproefd
    Een @->- voor jou

  13. Hey Mirjam! Haha, ik word ook een beetje recalcitrant van de vleesloze week. Grappig dat jij er creatief door geïnspireerd wordt! Mooi verhaal; oké heel eerlijk gezegd voelde ik hem wel aankomen… omdat je gedachten wel eens vaker dit soort kronkels maken 🙂 En misschien omdat ik net zo’n duister type ben als jij?

    Even over je log hieronder: prachtig die foto van Rosa! Wat ontzettend triest, haha.

    En verder… dankjewel… Ja, die dingen die jij beschrijft zijn me bekend, helaas. Een heel klein stukje van die persoon blijft in me zitten schijnt het, maar gelukkig wordt het steeds kleiner. Ben toch een beetje sociaal geworden !

    Liefs uit het binnenland!

    • Dit verhaal staat per toeval in de vleesloze week. Ik doe me niet beter voor dan ik ben *proest* Maar recalcitrantie is mij niet vreemd (-:
      Ik had wel verwacht dat sommigen het zouden raden. Het verrast me niet dat jij er eentje van bent. Wij hebben allebei een beetje morbide geest.
      Knap van je dat je socialer bent geworden. Dat is moeilijker dan het lijkt.

  14. Niet alleen Elsemieke heeft moeite met zo’n dineer.
    Denk ook dat Marnix beter een andere gezelschapsdame kan meenemen is Elsemieke ook weer gelukkig.
    want mensenvlees eten is not done, Elsemieke haar smaakpupillen hebben haar niet bedrog. Hans

    • Lijkt me vreselijk om naar dergelijke diners te gaan. Niet weten wat je geserveerd krijgt en kunstmatige gesprekken voeren…
      Kannibalisme kwam in de prehistorie al voor. Aldus Wiki. Ik eet liever een bruine boterham met kaas.
      Groetjes

  15. Ik eet niets als ik niet weet wat het is. Het moet namelijk wel koosjer zijn. En mensenvlees is dat gewoon niet. Net als heel veel soorten eten trouwens.

    Love AS Always
    di Mario

  16. Doet mij denken aan een barbier die het vlees van zijn slachtoffers in pasteitjes liet verwerken. Tip: mocht je zelf ooit mensenvlees willen eten, kies dan het vlees van iemand uit het midden van Afrika. In die mensen zit namelijk de laagste hoeveelheid rotzooi. In westerlingen zoals wijzelf zit heel veel troep. Niet eten dus! 😉

  17. ha die Mirjam
    dank je voor je geweldige reactie , dat zijn meerdere glimlachjes:)
    je hebt de pps zelfs opgeslagen , mooi hoor

    ik trek me van al dat gedoe in en rond het huis niets aan , is slecht voor m’n ademhaling 🙂
    ik zal gerust nog wel eens een pintje drinken , zelf denk ik dan aan die welverdiende na een mooie wandeling , maar eentje dan hihi
    fijne avond groet

    • Een paar weken geleden waren er mannen over de vloer voor de aanleg van een nieuwe gasleiding. Ze zijn krap 3/4 dag geweest maar zelfs dat was me al teveel.
      Gun jezelf af en toe wat. Dat is goed voor je.
      Warme groet ♥

      • hier zijn ze tot half april , en dan schuiven ze een blok op
        reken maar dat ik mezelf af en toe een fijne pint gun hoor , maar vooreerst ff niet 🙂
        mazzel

  18. In Amerika had een seriemoordenaar de resten van zijn slachtoffers verkocht aan een slagerij, en hij heeft ook een keer het vlees voor een dorpsbarbeque geleverd. Er was niemand die iets gemerkt heeft. Zo bijzonder smaken mensen dan kennelijk niet. Misschien zit er wel een verschil in smaak tussen vegetariërs en omnivoren (gewone mensen?).
    Ooit moest ik ook zo nu en dan met klanten uit eten, kwartel vond ik het smerigst. Op weg naar huis naar de mcdonalds want ik had nog een honger! Hachelijk?
    https://www.telegraaf.nl/nieuws/1580099/geslachte-meisjes-verkocht-als-gehakt

    • Dat verhaal van die seriemoordenaar is bizar! Hij heeft bijna 50 slachtoffers gemaakt, de creep.
      Waar jij al niet aan denkt: of een omnivor anders smaakt dan een vegetariër. Jij “moet” fictie gaan schrijven. Of een gastblog (-:
      Kwartel, patrijs, fazant…geen idee waar ze naar smaken en aangezien ik een boerin ben, zal ik het niet gaan doen ook. Dapper dat je het opgegeten hebt. McDonalds heb je meer dan verdiend.
      Dank voor de link!

  19. Ja, deze week is gebombardeerd tot vleesloze week, geen dieren dus. Dan moet je wel mensen eten. De muis in je hand is het lekkerste stukje vlees van de mens. Een delicatesse. Een homp uit de bil kan ook, velen zullen het niet eens missen en hoeven niet eens gedood te worden.
    Ik dacht eerst dat ik die Elsemieke was, maar nee.

    Heb je de tv-serie Hannibal wel eens gezien? Deze eloquente psychiater heeft kokkerellen met mensenvlees verheven tot kunst. Mensen die hij zelf op gruwelijke wijze heeft vermoord en daar een ander voor laat opdraaien.

    • Het lijkt mij dat er in de muis van je hand zo weinig vlees zit maar dat kan ook zijn omdat ik een gespierde spijker ben. Waar haal jij die wijsheid trouwens vandaan? Ik heb op Wikipedia gezocht waar mensenvlees naar smaakt en het enige wat ik vond was dat het naar kalfsvlees smaakt. Jij hebt goed ingelichte bronnen, hetzij enigszins smakeloos (-:
      Ik ken maar een Hannibal en dat is die creep uit Silence of the lambs. Wel handig om je bewijsmateriaal weg te werken. Zo jammer dat ik daar dan weer niet op kom, haha.

      • Ik beschik al decennia over deze informatie, maar je begrijpt: ik geef mijn bronnen niet prijs.
        Het motto van de fijnproever is: minder maar wel lekker.

      • Sjonge, jonge, jij weet mijn interesse ook wel te wekken. Maar zolang er af en toe wat informatie loskomt, klaag ik niet 🙂
        Dat is waar: minder maar wel lekker!

  20. Jaaiksssssss kakelino, dan toch tén minste een stuk van het bovenbeen van die ene boswachter hé 🙂 whahahahaha oh jeetje mens wat doe je me aan…
    mensenvlees.
    ik heb er weleens over gedacht, en sommige mensen zijn om op te vreten, maar ik ben er nooit aan begonnen:-)
    wat een wending weer * proest*

    bai bai sweetie, dank voor je erg lieve reactie, * blozen* door van oor tot oor 🙂

    • Hahaha: een boswachter (-: Ik vind ‘m leu-euk! Maar wij bedanken voor de eer. We eten nog liever gras. In de Krimpenerwaard staat genoeg…
      Vreet jij jouw geliefde nou maar niet op want dan eindigen jullie als in een sprookje ♥ en ze leefden nog lang en gelukkig ♥
      Bloos jij maar fijn. Ik heb het oprecht geschreven.
      Koetbaai sistur in kraaim ♥

  21. ha die Mirjam
    alle lekkers wat deze Elsemieke niet belieft kan je mij voor wakker maken
    maar een stukje vlees van mezelf of een ander mens , nee liever niet
    maar je weet het weer schitterend te brengen
    alvast een smakelijke groet en fijne avond

    • Ben jij een soort levende kliko, Karel? Jij lust – net als Joris – vast alles. Behalve mensenvlees dan. Het schijnt naar kalfsvlees te smaken (-:
      Warme groet ♥

  22. Hoorde deze week ook iets dergelijks. Zei: stop I don’t want to hear it.
    En nou dit . Las het net voor ontbijt…..
    Hou je maar aan: wat de boer niet kent eet hij niet.
    Goed geschreven.
    Groet,
    Wilma

    • Een goede bekomst, Wilma *proest*
      Ik ben ook een boerin die niet eet wat ze niet kent. Weer een overeenkomst erbij!
      Is de post nog steeds niet geweest bij je? Een armzalig uitziende envelop?

  23. Waar haal je het vandaan Mirjam, ik neem toch aan dat je de inspiratie niet hebt opgedaan, tijdens een diner Met Willem en Maxima. Insecten staan nu ook op het menu, iets voor Elsemieke??
    Lieve groetjes, Edje.

  24. Wat versta jij toch de kunst om een verhaal met de juiste ingrediënten aan je lezers voor te schotelen. Toen ik Ghana las, kwam mensenvlees heel even in me op, maar tot het eind aan toe twijfelde ik daar toch ook weer voortdurend aan, omdat je… ja waarom precies weet ik niet… omdat je zo onvoorspelbaar bent, denk ik, zonder ongeloofwaardig te (hoeven) zijn. Zoiets. Met veel plezier gelezen, Mirjam!

    • Bedankt voor je lovende woorden. Ik twijfelde tussen Ghana en Nairobi (-:
      Zelf was ik bang dat het antwoord te veel voor de hand ligt maar dat valt mee. Jij bent tot nu toe de enige!
      Lieve groet

      • Nou gelukkig maar, die ene uitzondering bevestigt alleen maar de regel. Lievigheid terug!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *