Sneeuwbuien en boekenvloed

Keek op de Week (220)

Vijfhonderd meter van ons huis staat melkveebedrijf met ruim honderd koeien.
Boer stond buiten. Hij droeg laarzen, spijkerbroek en schipperstrui. Zijn rug gekromd tegen de wind; handen in zijn broekzakken.
‘Zijn koeien oud en nieuw goed doorgekomen?’
‘Het is hier vrij afgelegen,’ knikte boer gemoedelijk. ‘Heel de dag radio aan tegen omgevingsgeluiden en ’s middags lampen aan in stal zodat ze de lichtflitsen niet zagen. Extra gevoerd en ’s nachts de trekker in stal laten draaien. Dat is een vertrouwd geluid, hè?  Koeien gingen vanzelf slapen.’

Winterwind blies sneeuw door de straat. Auto’s, bomen en huizen…alles zag wit. Op weg lag plat gereden sneeuw die glom als ijsbaan. Hoorde onbekend geluid. Een mix van onweergerommel en sneeuwschuiver.
Geluid klonk weer. Liep  naar keukenraam. Van overkant kwam wit werkbusje aanrijden. Busje rondde behoedzaam de bocht. Moest twee keer knipperen. Zag ik het goed of waren mijn ogen verstuikt?
Achter auto hing aan touw een groene kano. Met daarin twee kerels – mutsen ver over de wenkbrauwen – die zich met schrapend geluid over weg lieten slepen.
Had best met ze willen ruilen.

Werd ’s nachts wakker. Stond te snel op uit bed om naar wc te gaan en werd (wegens te lage bloeddruk) duizelig.
Meestal heb ik tegenwoordigheid van geest ergens te gaan zitten maar was deze keer handelingsonbekwaam. Ik registreerde niets. Dacht niets. Geen zuurstof naar hersenen, geen gedachte. (Dat bereikte in nou nooit met meditatie.)
Ik viel, stootte ergens tegenaan en voelde ineens een hand. Hersenen kregen beetje lucht. Ik dacht: oh, er is nog iemand in huis.
Hand trok me op iets zachts.
Waarom deed hand dat? Waarom lag ik zo raar?
‘Gaat het weer?’ vroeg Joris.
Ha! Ik was thuis en lag gedeeltelijk op bed. En moest nog steeds piesen. Kwam overeind.
‘Eerst op bedrand gaan zitten!’ commandeerde Joris.
Heel soms gehoorzaam ik Man.

Vrouw in Kruitvat liet arm vol producten pardoes in sleurmand op grond vallen. Mijn sleurmand. Die was vlak ervoor – evenals haar mand – nog leeg. We wilden tegelijk sleurmanden wisselen waardoor onze armen in knoop raakten. Na veel lachen lukte ruil. Ik keek vrouw toen pas goed aan. Het zwarte pagekapsel was nu wit – wat haar gezicht een zachte uitstraling gaf – en ze droeg nog steeds  zwartkleurig montuur.
‘Heeft u op de boekafdeling in Bijenkorf in Rotterdam gewerkt?’ vroeg ik. In lunchpauze van werk kocht ik daar vaak Engelse boeken.
‘Dat klopt! Tot aan mijn pensioen.’ Ze lachte en knikte dat ze me herkende.
‘Wat is het laatste boek dat u heeft gelezen?’
‘Essex dogs,’ antwoordde ze.
‘Dat heb ik met Kerst cadeau gekregen!’ Van Roos. Wij doen aan IJslandse traditie Jólabókaflóð (boekenvloed) waarbij je elkaar tijdens donkere dagen boeken cadeau geeft.
Pensionada zei: ‘Essex dogs is net ‘Kruistocht In Spijkerbroek’ voor volwassenen. Veel leesplezier!’

37 gedachten over “Sneeuwbuien en boekenvloed

  1. Advies i.v.m. met je bloeddruk ga ik niet geven, daar weet jij vast alles van.
    Dat jullie niet ontploft zijn bij die drogisterijketen…😉
    Ben benieuwd of die kano blijft drijven als hij weer te water kan.
    Goeie, wie leest leeft dubbel.

  2. Boeren zijn dus echt wel dierenliefhebbers…en wat ze kunnen doen om de overlast miniem te houden zullen ze ook doen.
    Ha die boot achter de auto…als ik het zou zien zei ik gelijk die zijn gek.
    Slee achter de skelter kan ik nog snappen.
    Mannen hè zijn net kinderen als er sneeuw valt 🙂
    Lastig en idd even op de rand van het bed zitten en dan pas opstaan een goed advies…en haasten waarom zou je.
    Af en toe een dropje doet wonderen…niet teveel hè
    En veel zout eten zou ik niet doen…zo ongezond hè
    Alvast een fijn weekend

  3. Mooie sneeuwfoto. Dus als ik het goed begrijp moet ik volgend jaar mijn auto in de huiskamer zetten als vertrouwd geluid voor Happy.

    Kwam laatst iemand tegen die ik kende van oude plantenzaak in Leiden. Zei enthousiast hoi en tegen persoon naast me, ken je hem niet dan hij stond destijds bij Peltenburg. Wat is Peltenburg vroeg persoon naast me. Keek platenmeneer aan en zei nou je ziet het ze zijn je in ene paar jaar vergeten erg he. Nou ja paar jaar zei platenmeneer, we zij ongeveer 30 jaar geleden gesloten. Oeps dacht ik 🙂

  4. Leuk idee om met de kano-slee te genieten én bevriezen.
    De boer hier in de buurt gebruikte rond oudjaar dezelfde maatregelen voor zijn koeien. Goed doordacht.
    En zo zie je maar dat een zorgzame man in de buurt een zware val kan voorkomen. Heb je dat geregeld? Moet je dan niet aan de medicatie?

      • Ha lief Kakeltje,

        Jólabókaflóð… hahaha echt IJsland! Daar wil ik nog steeds een keer naar toe. Kijken of ze het woord kennen: Jólabókaflóð leuk woord toch!
        Ik lees graag, en nu jouw Keek op de Week gelezen. Van de koeienfluisteraar tot mevrouw met pagekopje en naast het bed vallen. Dat laatste klinkt niet best.
        Ik zou lekker dropjes gaan (vr)eten. Ik mag ze niet vanwege mijn te hoge bloeddruk (ook eng!) maar neem jij gerust de dubbel zoute! Zeg maar dat ik het gezegd heb…

        Dank je wel voor de post! Mooie envelop: zo schattig!

  5. Wat een mooie verhalen weer.
    Het heet niet voor niets “boerenwijsheid” hè.
    Er wordt goed voor je gezorgd. Verhaal van vannacht van bestie van mijn dochter: haar wederhelft was maandag via spoed in het ziekenhuis beland, geopereerd aan acute blindedarmontsteking. Zij dus alleen thuis met kind van 3, van de trap gevallen, voet bezeerd, hulpdiensten moeten bellen want buurvrouw kon niet én voor kind zorgen én mama naar het ziekenhuis brengen. Soms is het leven echt een gedoe.

  6. Bij boeren zijn zo slim. Ik zie schapen op de winterse foto. Prachtig foto. Bij ons is nog meer sneeuw gevallen. Maar ik denk later in de middag gaat regenen? DE boeken is zeker apart! Leuke boeken hebben daar dan. Ik zie steeds bij ons nu strooiwagen doorheen rijden. Fijne dag.

  7. De boer heeft liefde voor zijn koeien, van de trekker wist ik niet, wel van de radio.
    Zelf volwassenen worden een kind tijdens de sneeuw.
    Dat is inderdaad schrikken, ook al merkte je nog niet wat er gebeurde.
    Joris heeft gelijk, eerst rustig zitten en een lampje aan.
    Je geheugen is nog goed, je ontmoet iemand van dd Bijenkorf. Hans

    @ ik ben ook in de polder geboren en ben dus import in Amersfoort.

    • Wat geeft het dat je import bent? Dat ben ik in de polder ook. Ik hoor er nog steeds niet bij, want ik woon hier ‘pas’ sinds 1989.
      Waar ben jij geboren?
      We hebben het beste van twee werelden, toch?

  8. Een mooie oplossing van die boer, dat helpt alleen niet voor mijn katten… En helaas, hier is zo weinig sneeuw gevallen dat die kano hier waarschijnlijk voor het einde van de straat doorgesleten zou zijn. Volgens mij houdt Joris echt van je…

  9. Koeien hebben daar een heerlijk leven! Moest overal zo zijn…
    ‘k Zie je zitten…
    Duizeligheid is heel moeilijk, Mirjam, alleen… ik heb geen Joris 😉
    Boeken…, een wereld apart…!
    Lie(f)s.

  10. Ik hoop dat je nachts wat oplet met dat duizelen. Altijd eerst even rechtop zitten op de kant van je bed. Aldus dokter Matroos. Het is wel een geruststelling als er dan iemand naast je staat /ligt. Zo’n zorgzame man, precies op het juiste moment.
    En dank ook voor de boekentips.

  11. Die boer weet het zijn dieren te plezieren hoop alleen dat de uitlaatgassen naar buiten gingen. Man kent je hij klinkt als de mijne als ik verstrikt in de dekens kramp had en hij opeens mijn kuit greep. Lang geleden dit, nu krijg ik soms opeens een kruik.
    Heb hier heel wat winterpret gezien vooral achter tractoren over weilanden.
    Boeken doen niets dan goed, ik ken de traditie mooi is dat.

  12. ha die Mirjam

    ha die Mirjam
    jij dus volgend jaar radio aan alle lampen aan , auto draaiend in de kamer oud en nieuw uit zitten hihihi

    ja dat soort winterpret mij bekend uit Canadese tijd

    best verstandig om eens naar man te luisteren
    weer een wijze les , ook bij uit bed komen mak an

    kruistocht in spijkerbroek , en dat bij de kruidvat

    lieve groet

    • Engelse boeken kosten bij de kringloop maar 50 cent omdat niemand ze koopt (-: Maar aan die tip heb jij niets.
      Jij stuurt alle sneeuwbuien door naar ons? Hier ligt minstens 30 cm!

  13. Die koeien hebben oud en nieuw goed doorstaan.
    Inderdaad, geen roeispanen nodig in dit geval.
    Ik heb last gehad van te hoge bloeddruk. Is ook niet altijd leuk.
    Boeken lezen doe ik bijna nooit. Lees al genoeg via internet;

  14. Gelukkig geen ongelukken gebeurd dus

    die koeien, wat een heerlijkheid.. .je brengt me terug naar mijn kindertijd, soortgelijke sitiatie aan de achterkant van ons huis dan… dochter van boer zat bij mij in de klas, was halfhalf vriendinnetje tot ik ontdekte dat ze minder aardig was dan ik dacht… ik kan haar nog uittekenen en weet haar verjaardag ook nog brrrrr

    boeken lezen,. .jaloersmakend… als ik t kon zou ik tolkien in oorspronkelijke taal willen lezen

    • Goede koeienherinneringen, maar geen echte vriendschap.
      Erg dat je zelfs verjaardagen van mensen die je niet mag, onthoudt.
      Zou je De Hobbit (en LOTR) in het Engels of in de zelfbedachte taal van Tolkien willen lezen?

  15. Het lijkt mij niet echt gezond, uitlaagassen van ruim honderd Dames, én een tractor….hahaha!
    Bij gebrek aan een ouderwetse slee, is dat best een goed idee, maar roeispanen zijn dan wel overbodig.
    Heel vervelend als je daar last van hebt hoor, ik ga altijd eerst even op de rand van het bed zitten.
    Ik ken dat boek niet, maar wens je veel fijne uurtjes met lezen.

    • De boer had een ‘afvoer’ gemaakt anders was zijn vee vergast.
      Kom, stappen we samen in de slee. Kan jij foto’s maken! Bij deze bewezen: jij bent een stuk verstandiger dan ik.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *