Hectometerpaaltje

Lieve mam,

Je hebt het vroeger met mij niet gemakkelijk gehad. 

Ik sleurde je aan je arm over straat. Met leed overmande blikken werd je aangegaapt, maar ik sleurde stevig door, bang om de bus naar ons werk te missen.

In de puberteit heb ik mezelf plechtig beloofd later niet op jou te gaan lijken. Uiterlijk als twee druppel water okeej, maar nooit zou ik me druk gaan maken om onbelangrijke dingen als een schoon huishouden, of te nimmer een net stelletje ondergoed voor het ziekenhuis apart houden. Sommige dingen zijn er tussen toen en nu toch ingeslopen.

Sorry dat ik mopperend de ramen voor je zeemde, en op jouw aandringen: “Neem je ook het houtwerk mee?” altijd hetzelfde antwoord “Waar naartoe dan?” paraat had. 

Je bent een voorbeeld voor onberispelijke klederdracht: nooit zit je in een uitgezakte joggingbroek en een t-shirt vol vlekken op de bank. Zingend en dansend ga je door het leven, en je  bent een bron van zegenrijke hulpvaardigheid.
Hoe oud ik ook ben, jij blijft altijd mijn moedertje. Als we op vakantie gaan, sta je krom van bezorgdheid, en nog steeds moet ik de bovenste knoop van mijn jas dichtdoen.

Zolang als ik fiets – en dat is al héél lang – kom ik langs bovenstaand hectometerpaaltje en dan denk ik altijd aan jou. 

JLieve mam, van harte met je 76-ste verjaardag! Je bent al best een beetje oud, maar overjarig ben je nog lang niet. Als ik naar jou kijk, weet ik hoe ik er over 25 jaar uitzie, en dat bevalt me prima. Je bent een fantástisch mens, en we hopen dat je gezond de 100 haalt. In plaats van een persoonlijke felicitatie een virtuele met je favoriete nummer van Tol en Tol. Tot na de vakantie!