Keek op de week (206)
Langs de Vecht
Twee mannen – ribbroeken onder tweetjasjes – stonden in bieb.
‘Mijn mancave is eindelijk af. Gisteren heb ik de tv aangesloten,’ sprak een van hen verguld. De wereld lag aan zijn voeten. ‘Mijn vrouw vindt het vreselijk,’ gniffelde Grotbewoner.
Ik trok een boek van Samuel Bjørk uit de kast.
‘Mevrouw, heeft uw man een mancave?’ vroeg kerel.
‘Jazeker,’ zei ik. Alhoewel Joris het zijn werkkamer noemt waar ook strijkplank, -bout en naaidoos een verblijfstatus hebben. Mijn man maakt zich niet sappel.
‘Wat vindt u daarvan?’
Zei:’ Prima geregeld, want de rest van het huis is van mij.’
Grotbewoner – die tot dan toe in opperbeste stemming verkeerde – trok zijn mond in een streep.
Huurhuis van schuifeloudje – in verzorgingstehuis – is leeg. Had foto’s gemaakt van kleding, schoenen, tassen, schilderijen, cd’s, boeken enzovoort. Na 20 keer zelfde foto’s laten zien en zelfde vraag stellen, was het antwoord 20 keer: ‘Ik hoef niks, gooi die troep maar weg.’
En toen.
‘Waar is mijn stoel? Ik wil mijn blauwe schoenen hebben. Neem mijn stola mee! Heb je alles weggegooid? Zeker omdat dat voor jou het gemakkelijkst was? Alle mensen op deze afdeling zijn dement, behalve ik.’
Vijf minuten later: ‘Waar is mijn stoel? Neem cd’s voor me mee!’
‘Die zijn weg.’
‘Ik wil cd’s hebben!’
Scoorde bij kringloop The Cats en Nederlandstalige cd van 50 cent per stuk. Wervels uit mijn lijf. Gaf ze mee aan Joris.
Na bezoek aan verpleeghuis, zei hij: ‘Heb gezegd dat het haar eigen cd’s zijn.’
Had hij gezegd dat ik ze bij kringloop had gekocht, waren ze gediskwalificeerd. Liegen. We gaan het vaker doen.
Fietste ein-de-lijk weer eens langs de Vecht. Moest er wat voor over hebben: uit en thuis 150 km. Langs de Vinkeveense Plas naar Baambrugge. Landhuizen met statige lanen. Vecht vol varende bootjes. Een blauw theehuis. In gedachten richtte ik dat in tot lees- en schrijfhuis. Met koffie want van thee krijg ik luizen.
Stopte bij Kasteel Loenersloot en at op wiebelbankje onder walnotenboom.
Bijna thuis na rondje Vecht, liep vrouw midden op fietspad. Paar meter voor haar snuffelde zwarte bouvier aan berg paardenvijgen.
Slalomde tussen vrouw, hond en stront door. Ineens schreeuwde vrouw: ‘En place! En place!’ Waren ze samen op Franse les geweest? Ze hadden beter naar gehoorzaamheidstraining kunnen gaan, want zag ik iets zwarts aan komen hollen. In mijn spiegeltje kwam hond steeds dichterbij. Moest ik na 145 km fietsen nog sprintje trekken. Hond was een volhouder, maar dan kent-ie mij nog niet. Zag bij thuiskomst op Strava dat ik op die weg dankzij hond mijn PR had verbeterd (-:
‘Ben jij gevallen?’ vroeg een jongetje. Hij stond naast zijn fiets op de stoep en keek naar mijn bebloede arm. Blond haar, ronde brillenglazen op een wipneus met sproetjes.
Bloedspoor zag er indrukwekkend uit. Waaierde van mijn bovenarm uit tot mijn pols. ‘Ik heb me opengehaald aan een braamstruik. Het doet geen pijn, hoor.’
‘O gelukkig,’ zei hij. Het klonk welgemeend. ‘Waarom maak jij je fiets schoon?’
‘Dat doe ik na elke fietsrit en daarna zet ik ‘m in de woonkamer.’
‘Dat doet mijn vader ook,’ zei het jongetje. Op samenzweerderige toon vervolgde hij: ‘Zijn fiets staat vreselijk in de weg. Staat jouw fiets ook in de weg?’
‘Ik vind van niet,’ zei ik.
Prachtig. Kon het ongeloof van zijn gezicht schrapen.
Kasteel Loenersloot
Na zo’n takke eind nog een sprint trekken vind ik knap, ik zou aarschijnlijk eigenaar uitschelden. In het Rotterdams trouwens moet je maar geen Franstalige hond kopen, die luisteren niet dat weet iedereen.
Het joch is een schatje die heeft vast geen mancave-aspiraties.
Ha Kakelino!
hahaha: de rest van het huis is van mij!
Geweldig hoe je deze twee kakkers op hun nummer hebt gezet…
Ik zie het voor me!
Dikke pakkerd van Marlou
Honden lezen te weinig blogjes Mirjam; want anders….
Mooi gesprek met de jongen! En het element The Cats raakte me persoonlijk 🙂 Goed om te zien dat je verhalen nog steeds verrassend en boeiend blijven!
Dank je voor je bezoekje hè. En klopt, Miranda is zwaar oké. Weet dat ze de vriendin moet accepteren zoals ze is, en wat kilometers moet maken om mee te genieten van die perfekte soep. En dat doe je dan.
Hoopjes groetjes!
Tsja, ik vind het een goede deal. Hij een mancave en jij de rest van het huis. Klinkt een beetje als mijn situatie op dit moment; hij een camper en de meiden en ik het huis
Ot. Je verzoekje is gedraaid in de show.
Het programma is beluisteren op de pagina “Bank’s Radio”
goddikkie mon kakelino…..
mis ik de helft, ga je me op een mailinglist zetten net zoals loutje doet, dan vind ik wel lekker makkelijk, 🙂
cd,s… djeez.. je pakt het goed aan wat een werk heb je nog ermee hé, maar goed dat joris er zo goed mee om gaat:-) goud waard die man 🙂
heerlijk fietsen, ik zal blij zijn al ik het weer mag 🙂
jij een blauwe ik een groene past prachtig bij elkaar 🙂
Ik krijg ook weer zin om een blog te gaan plaatsen, maar ben nu eerst driftig in de weer met m,n ouwe printer installeren die blijft zeggen dat ie niet in zwart wit wil afdrukken, ( rotkreng) ik heb helemaal geen kleur nodig… mja, ten lange lest wint íe wel, want zo kom ik niet verder.
allez dan maar er zijn ergere dingen hé.
dag m’n kakeltje
<3
Die theehuisjes langs een rivier of beek waren bij ‘rijkelui’ destijds in de mode. Daar konden ze langs het water nog genieten van een kopje thee. Ik weet niet wanneer de thee in Nederland werd gebracht, dat zal wel meegenomen zijn door de ‘oostindievaarders’. Want thee kon hier niet worden verbouwd. Voor vandaag een fijne dag gewenst.
Dementie is heel erg. Onze vader had namelijk toen ook. Wij weten ook van toen verzorging huis. Wij hebben veel meegemaakt. Maar bij jou verhaal houd wel gemoed bij oudjes. Wel lief dat jullie doen. Huisje langs de vecht is apart om te zien. Kasteel ziet zeker prachtig uit.
Weer een raadsel opgelost, ik snapte nooit waarom ik geen luizen heb, ….maar ik drink nooit thee, raadsel opgelost!
Laat het braamstruiksebinnenpad voortaan links liggen, rechts mag ook natuurlijk.
Mooie route paar jaar geleden naar Friesland gefietst thuis vandaan en destijds in Baambrugge zitten lunchen, kenden het niet maar was echt leuk daar….. je maakt mooie fietstochten zo, zover ga ik niet.
Even dacht ik dat de eerste foto de mancave van die man in de bibliotheek was …..
Ja, dat dement worden? Soms maak ik mij daar wel eens zorgen om voor mijzelf.
Al denk ik dat ik nu gewoon onschuldige vergeetachtigheid heb.
150 km fietsen haal ik niet. Ach, misschien ben ik gewoon wel lui.
Vriendelijke groet,
Super verhalen!
Langs de Vecht heb ik heel vaak gereden. Vind alleen die gevangenis niet leuk maar de rest is zeer bezienswaardig.
Strava record!!!!
Applaus!!!!
Die fietstochtjes van jou zijn niet mis pffttt
Een hond die drollen interessanter vind dan luisteren naar een vreemde taal is zo vreemd niet toch ?
En dat manneke was wel heel lief en meelevend.
Leuk gesprekje 🙂
En Ja dementerenden hebben meer aan een oplossing dan aan vragen 🙂
Fijne week
Hen ik de link vergeten 🙁 en zat toch onder muis 🙂
Oei dat is daftig zag … en place en dat voor een hond die oirdinair aan stront loopt te snuffelen. Dat stel in de bieb fraai op hun nummer gezet, maar dat schattige jongetje spant de kroon. Dank voor dit heerlijke blog. Ik heb weer genoten.
Wat een schattig en meelevend jongetje kwam je tegen. En ik vind de oplossing van de kringloop cd’s heel goed gevonden. Tijdens mijn stage in een verpleeghuis heette dat ‘validatie therapie’ in plaats van liegen ; ))
Kringlopen zijn uitkomsten!!!
Mannen zoals jouw J en mijn J ook 😉
Dat ‘huisje’ langs de vecht is prachtig, dat is pas een women cave 🙂
Dementie, niet gemakkelijk, niet voor de persoon zelf en niet voor de omgeving
Ik heb ook een eigen mancave. Mijn vrouw vind het een rommelhok, maar ik kan er alles vinden wat ik nodig heb, als ik erin kom dan. Honden en fietsen heb ik ook ervaring mee. Er heeft er eens en kilometers achter me aangelopen, die wilde niet moe worden. Toen ik stopte droop die af. Liep alleen een verkeerde kant op…
In huis, dat is toch wel een grapje. Ik zou hem gewoon in de mancave van Joris zetten. Zoveel ruimte heeft hij vast niet nodig.
Love As always
Dimario
Schuitje varen, thee-tje drinken en als je niet wilt varen neem je een theehuisje.
Ze vragen het precies aan de juiste persoon, ja hoor een mancave van Joris.
Het moest even landen wat er wel of niet weg mocht.
The Cats altijd een leuke aankoop.
Je PR verbeterd langs de Vecht, zijn ze niet gewend in de omgeving.
“Madame, vous conduisez trop vite”.
Wat een waardevol gesprek met het jongetje, je zou hem bijna je weet wel knuffelen. Hans
Ot. Je verzoekje ligt op het log Bankje voor de volgende show.
De shows staan allemaal op: https://logbankje.nl
@ het is heel leuk wonen in de oude kazerne en het park.
Mancave, kinds oudje, flinke fietstocht, je maakt wat mee in je leven.
Maar dat jochie maakte de rit af!
De Vecht is zo mooi om.langs te rijden. Ik wil gelijk ook, maar dan zondet honden want ik ben er als de dood voor. Ben iets te vaak gebeten als kind door waakhonden in functie.
ha die Mirjam
ff wat rechtzetten , niet dat het scheef staan
maar dat theehuisje staan langs de Angstel vlak bij zeg maar Vreeland dat wel aan de Vecht ligt
hihihi , je had een foto van dat smoelwerk moeten maken
ja dan is helaas liegen de enige keus
mooi kasteeltje wel hé dat Kasteel Loenersloot , ook aan de Angstel
ja soms tref je frans , ook bij honden
toch leuk een verbeterde PR
nee natuurlijk staat jouw fiets niet in de weg
dat joch gelijk z’n mooie sproeten kwijt
lieve groet
Dankzij die bouvier uw PR verbeterd. Hopelijk niet door de geluidsmuur gereden.
Leuk gesprek met dat jongetje. Die zal er het zijne van denken achteraf.
Die conversatie met dat jongetje. Zalig. Ik zie het ongeloof op zijn gezicht helemaal voor me.
Je zette ze weer op hun plaats, Mirjam!
Voorlopig spreek ik de waarheid tegen mijn zwaar dementerende vriend…, hij doet ook niet zo moeilijk…
Heel mooi theehuis! En in je laatste kilometers…
Uit een kindermond…
Lie(f)s.
Fred Fintstone, kon jou antwoord niet echt waarderen….hahaha!
Van een bezoek aan een verpleeghuis, waar iedereen dement is, behalen die éne man, wordt je niet vrolijk hoor. maar wél lief dat jullie het doen.
Gossie, een foetstocht van 150 kilometer, dat is niet mensenlijk meer hoor!
Maar ja, jij had het nog nooit gedaan, dus dacht dat je het wel kon.
Jij had je arm arm ingesmeerd met bramensap om zielig te zijn, en het ventje trapte erin….hihi.
Je kan inderdaad maar beter meezeilen op de wensen van die oudjes. Mensen tevreden houden is heel belangrijk voor de gemoedsrust.
Toch iets om fier op te zijn dat je je PR hebt verbroken. Met dank aan wie speelt geen rol. Moest het dan geen zijn ipv :-(.