Keek op de week (231)

Foto: Pixabay – AdelineZW
Het Schuifeloudje is overleden.
Anderhalf jaar geleden werd ze opgenomen in een gedateerd verpleegtehuis.
‘Wat een ouwe meuk,’ klaagde ze.
Haar kamergenoot – Fien – was een zo goed als blinde vrouw van 97 jaar. Zachtmoedig en bescheiden. Kreeg 5 kinderen en 16 pleegkinderen.
‘Ze is ver-schrik-ke-lijk katholiek,’ zei Schuifelbejaarde op toon alsof kamergenoot builenpest had. ‘Elke ochtend vraagt ze of ik haar kwartier wil voorlezen uit bijbel. Daar heb ik geen zin in,’ sprak ze nukkig. ‘En ‘s nachts steelt ze mijn chocola!’ priemde ze met wijsvinger naar lege bed van ‘dader.’
Om Fien voor verdachtmakingen te behoeden, kocht ik voor haar ook chocola.
‘Waar is dat voor nodig?’ informeerde Schuifeloudje. ‘Je komt toch voor mij?’
Begin april verhuisde het Oudje met bewoners en personeel naar nieuw pand, met eigen kamer met douche en wc. ‘Ik vind de inrichting niet mooi; ik hou niet van blauw,’ mopperde ze.
Het gebruik van eufemismen was haar vreemd. Tegen een bewoner die ze niet aardig vond en die haar kamer binnenkwam, riep ze: ‘Oprotten!’
Dat ze door haar eigen gedrag ‘eenzaam’ oud werd, realiseerde ze zich niet.
Haar gezondheid ging achteruit en ze werd weer het Ligoudje. Ze overleed in haar slaap.
Tot het laatst werd ze liefdevol verzorgd door het personeel. Een van hen zei bij het afscheid: ‘Ze was een aardige vrouw maar kon fel uit de hoek komen.’
Over de doden niets dan goed, hoor ik je denken.
Wel: ze kon goed schoonmaken en ze hield van zingen.
Wat rest is stilte. Stilte, omdat de juiste woorden soms niet te vinden zijn.
Zette fiets tegen hek en holde naar boerderij. Bonkte op voordeur, stal- en zijdeur. Riep: ‘Hallo! Vol-lek!’ Gluurde door ramen. Drie auto’s en fietsen stonden op erf.
Geen mens te zien.
Ik liet het bezinken en ineens wist ik het: Het was zondagochtend. Iedereen zat in de kerk.
Hoelang zou dierenambulance erover doen?
Te lang.
Maar ja, ik kon niet niks doen, want dan ging koe dood. Sprak mezelf moed in: Joris zou het óók doen. Klom over hek. Raapte plat plastic ‘touw’ van grond en bond uiteinde stevig om hek. Dubbele knoop erin.
Andere eind had rund in haar bek. In tussentijd dat ik bij boerderij rondliep voor hulp, had ze minstens vijf meter opgevreten. Zou beest denken dat het spaghetti was?
Wachtte tot koeien uit zichzelf naar mij toe kwamen. Ze snoven aan broodje kaas in achterzak. Een tong likte aan mijn mouw. Als dat geen liefde is (-:
Spaghetti-koe stopte met kauwen en keek me met grote ogen sprakeloos aan.
‘Je bent lief,’ zei ik, ‘maar niet zo snugger.’
Sjorde aan touw, en slijm en speeksel glibberden door mijn hand. Het was zum kotsen. Geen bloed.
Koe hield bek open en ik trok laatste stuk plastic eruit.
Sjorde alles goed vast om hek en spoelde handen schoon in de sloot.
‘Dag koe, het ga je goed!’
Liep met Rosa midden in de polder en zag wonderbaarlijk fenomeen. Moest knipperen met ogen om het te kunnen geloven. Een km van bewoonde wereld had iemand figuren in gras gemaaid. Nieuwsgierig wandelde ik eroverheen. De eerste was een rotonde met maar één in-/uitgang, die overliep in twee niet nader te omschrijven figuren. Had ik maar een drone gehad.
Was dit het werk van zich bewusteloos vervelende pubers? Iemand die zijn nieuwe grasmaaier wilde uitproberen? Tekens van een Marsvrouwtje? Uit de hand gelopen hobby? Een challenge? Vrijgezelligfeest van een hovenier? It beats me completely.

Ha Kakelino, gelukkig je bent weer begonnen.
Nou wel doorgaan, anders moet ik je wéér missen.
Ik vind het weer een prachtige keek.
Dat schuifeloudje en die koe… Zoals jij het schrijft zie ik alles voor me. En hoe… van de chocloa tot het glibberige touw… brrr…
Je bent een held!
Dikke liefs van Marlou
Van schuifeloudje naar ligoudje naar doodoudje, zo gaan die dingen. Hoe kan zo goed als blinde Fien de chocolade vinden, of kan ze nog heel goed ruiken?
Koeien vallen ook regelmatig in de sloot, de boer hier vindt het domme beesten. Je zou ze kunnen helpen door geen plastic te laten slingeren en een hekje langs de sloot te zetten. Of zou een bordje met een waarschuwende tekst voldoende zijn?
Je bent er weer: zó fijn!
Dat dacht ik ook
Wat mooi samengevat: ‘aardig maar kon fel uit de hoek komen.’ Ik vind dat heel diplomatiek geformuleerd : )
Hallo Mirjam wat fijn dat je weer terug bent en heerlijk om je verhalen weer te lezen. Wat een leuke naam lol schuifeloudje Sorry dat ze is overleden en dat gras is denk ik in de vorm van een hart als beloning omdat je de spaghetti koe gered hebt. ❤️
Er zijn meer schuiveloudjes die klagen dan die positief blijven. Het zal er wel bij horen maar zal zelf proberen niet zo te worden. Ben ook het liefst gewoon in een klap weg. Dan hoef ook niemand mijn chocolade te stelen.
Die koe, weet zij veel. Er zal een lekker smaakje aan gezeten hebben.
Het is even geleden, dus fijn weer wat van je te lezen.
Hallo Mirjam,
Leuk je weer te lezen.
vertellen gaat je goed af.
Genoten van je blog!
Lieve groet,
Hilly
De koe is je vast dankbaar en de boer ook, hoewel die het niet weet. Held!
Ligoudje het is sneu, toch durf ik te denken dat directe eerlijkheid beter dan Brabants achterbaks is.
UFO natuurlijk.
De koe is je eeuwig dankbaar. Als ze beseft dat je haar hebt gered.
Ja mon.kakelino, er zijn.mensen die verzuren… da,s erg jammer… dan.komt de dood als ,n beste vriend, mooi in je slaap vertrekken en de wereld rust gunnen,
Je bent een echte dierenvriend, mensen gooien vanalles in de wei, blikjes komen in het voer en de scherpe delen vermoorden het dier ongelooflijk stomme idioten lopen er rond, veel zitten er in den haag,
Wat ontzettend leuk ,n soort doolhof leuk voor jou en rosa,🥰🥰
Fijn dat je weer komt kakelen mon kakelino ❤️
Wat fijn dat je weer bent. Arme schuifelloudje is overleden is. Gecondoleerd. De eerste foto is heel apart om te zien. Heel mooi! Tweede foto is zeker raadsel om te zien. Je ziet in vormen gedaan door iemand. Fijne dag.
Hallo Mirjam, ik heb je gemist, zal je wel meer hebben gelezen. lol
Ach, wat verdrietig oudje is niet meer, gecondoleerd Mirjam.
Doet mij denken aan mijn moeder, die kon ook zo reageren in de verpleging.
Je hebt een leven gered, de boer zal je dankbaar zijn.
Dieren het blijven vreemde wezens net mensen.
Hier is er nu een kunstproject in het park en daar maait men ook vormen in het gras, maar wist niet dat de kunstenaar landelijk opereerde. Hans
Als oudjes iets kunnen is het vaak wel klagen. Mijn oma trouwens nooit, 99 geworden en zag overal de humor nog van in. Menig mens kon er nog wat van leren. Gecondoleerd trouwens.
Ook een koe, dus een boer gered. Goede daad voor deze maand weer gedaan.
Love As Always
Dimario
Ha Kakel, je bent er weer. Alles goed?
Je verteltrant is nog steeds in orde, leest weer lekker weg. 🙂
Blij dat je er bent.
Je bent er weer! Fijn.
Lang gewacht, stil gezwegen, steeds verwacht en uiteindelijk gekregen.
Nou Kakel, de vreugde druipt van het scherm. Wat is Blogland blij dat je er weer bent en meteen met verhalen die zo helemaal bij je passen.
Dat Schuifeloudje moge rusten in vrede.
Gecondoleerd met het overlijden van jouw schuifeloudje. De klaagzangen en de kritische opmerkingen zul je niet missen maar misschien wel andere dingen. Zo gek als je vroegere gezin verdwijnt. Je vader zul je nog wel missen. Gelukkig is je broer er nog.
Je bent een held om die koe te redden van de verstikking. Die kerkgangers denken dat het een wonder was maar jij was het.
Dat raadselachtige naaiwerk zou mij ook intrigeren. Soms wordt hier een deel van het groen niet gemaaid ivm ‘maai mei niet’-beleid. Dat gebeurt ook in andere periodes. Ze laten een deel staan ivm voedsel voor de insecten. Die weer voedsel zijn voor de vogels
Jaaaaa, je bent er weer.
Fijn!
Je verhalen zijn als vanouds!
Daar zaten we op te wachten…weer een prachtverhaal
Schuifeloudje rust zacht en koe mag je dankbaar zijn.
Wie weet wat voor beloning je van haar krijgt 😉
Welkom terug van weggeweest 🙂
Wat fijn dat je er weer bent! Arm schuifeloudje, dat ze moge rusten in vrede. En die koe: dat vind ik heel moedig van je! Heb het ooit eens bij mijn kat moeten doen. Die had zo’n 30 cm plastic ingeslikt. Maar een koe met 5 meter in haar maag, dat is toch andere koek.
Dat gras vind ik toch heel mysterieus.
ha die Mirjam
schuifeloudje op een eenzaam wolkje nu dus
maar met bijbel en chocola , en lekker rustig
wat voor zooi slingert daar dan rond in het land
wat minder naar de kerk gaan en rommel opruimen briefje toch wel in de brievenbus gedaan hé
ja er loopt vreemd volk daar in de polder hahaha
maar jij bent weer online en dan zijn wij blij
rustige avond groet
Miljaar wat een opening, een schuifeloudje, een koe en een mystery-field. Je doet je naam eer aan. Wat rest is stilte, daar heb je helemaal gelijk in.
Zo tof dat je terug bent.
Het oudje is rustig ingeslapen, lijkt me ideaal
Ze had veel te mopperen maar wie weet hoe ze zich voelde
Wat een gedoe met de koe
En mysterie in het gras, misschien E.T.
Leuk om je belevenissen weer te kunnen lezen.
Wat fijn om weer iets van je te lezen. Och het schuifeloudje, haar verhaal is ten einde. Gelukkig wel fiets- en koeienverhalen!
Fijne week!
Fijn weer iets van je te lezen Mirjam, zo krijgt het leven weer meer waarde!
De man met de zijs, heeft schuifeloudje, uiteindelijk toch weten te vinden, niemand kan aan hem ontkomen.
Je had je goede daad dus voor die dag weer gedaan, dat vergeet spaghetti koe niet hoor, voor jou alleen nog maar milkshakes.
Gossie, had E.T weer een dolle bui?
Lieve groetjes, Edje.
Ja zodrá ik een reactie van mevr.Kakel vind kom ik natuurlijk kijken of er óók een logje is, gisten nog niet maar je wéét maar nooit, en jawel hoor, wélkom terug lieve Kakel. Mens- en diervriendelijk als altijd, met toch een mooi nawoord voor het schuifeloudje dat tussen haar 6 plankjes niet meer hoeft te schuifelen, en een koe die nog even vooruit kan nu ze weer gewoon gras kan eten. Hulde!
Ik zag zoiets in België bij een boswachter die had ook zulke banen en ik vroeg naar de reden, bleek het om zeldzame plantjes te gaan en het gemaaide stuk was wel te belopen.
Ik zwaai even,niet van de Brienenoord.Fijn weer wat te lezen van je.
Leuk om weer iets van jou te lezen lieve kakel. Ook ik ben hier even afwezig, heb niet veel inspiratie neer om te schrijven. Daarom staat het ff op privé. Misschien kom ik later wel weer terug.
Eindelijk… Ik keek hoe langer hoe minder vaak, maar je stond nog steeds in mijn favorieten.
Héél blij je weer te lezen, Mirjam!
Lie(f)s.
😍🥰😘 daar is ze weer