Een hoosbui en pinken

Keek op de week (214)

Trof Astrid buiten bij bieb. Zonder gips en met grijns. ‘Ik kan weer armpje drukken, dus zeg maar wanneer je komt.’
‘Van jou verlies ik graag,’ zei ik.
‘Even roddelen,’ zei ze, en knikte naar groentekraam op markt. ‘Zie je die kale man in blauwe bodywarmer? Mijn buurman. Vindt zichzelf een knappe vent.’ Astrid proestte het uit. ‘Was ik maar minder beschaafd, dan zou ik dat tegen ‘m zeggen. Wat ben ik slecht, hè?’
‘Daarom zijn we toch vriendinnen?’
‘Dat is waar,’ zei ze en haakte haar arm door mijne. ‘Buurman is typische politieagent,’ zei ze met opgetrokken neus. ‘Vreselijke man. Binnenkort gaat-ie op vakantie naar China.’
Astrid tikte op haar voorhoofd. ‘Mensenrechtenschendingen. Geen vrijheid van meningsuiting. Geen homorechten. Onderdrukking van Oeigoeren, en poging tot inlijving van Taiwan. En hij is ook nog trots dat-ie ernaar toegaat.’
‘Sommige mensen leven alleen voor zichzelf. Zullen we in Buurmans vakantie aangifte tegen hem doen van spionage? Met beetje mazzel houden ze hem in China.’
‘Oh, daar knapt het hele blok van op,’ zei Astrid.

Had net met Rosa in polder hoosbui overleefd. Bijna thuis, kwam ik vrouw tegen.
‘Ik snap dat u het vriendelijk bedoelt, maar wilt u mijn hond geen brokje geven?’ vroeg ik.
Labradors zijn enorm gefocust op eten. Wij willen geen bedelhond die zich opdringt aan argeloze voorbijgangers in hoop dat er iets eetbaars uit jaszak valt.
‘Van uw vriend mag het anders wel,’ zei vrouw in gevlekte jas.
‘Ik denk dat u in de war bent, want ik heb geen vriend.’
‘Uw man dan. Die hond heet toch Lex?’
‘Nee, dit is Rosa.’
‘Nee, dat is Lex!’
Alsof ik mijn eigen hond niet ken! Dacht: laat ik eens meegaand zijn. Sinds wanneer heb ik twee honden? En lag Rosa dan thuis te dutten in mand? Vond het idee lachwekkend. Zei giechelend tegen vrouw: ‘Dan heb ik de verkeerde hond meegenomen.’
Vrouw met duizend-en-een-dalmatiër-jas was het helemaal kwijt.

Bende jonge stieren  – pinken van ruim jaar oud – rende kriskras over weg. 300 meter verder was parallelweg naar provinciale weg.
Blokkeerde weg met fiets. Rijwiel van links naar rechts rijdend, stoere taal roepend: ‘Schorem, scheer je weg! Hup, terug naar waar je vandaan komt!’
Stieren leken eerder nieuwsgierig dan ontregeld. Alsof ze schoolreisje hadden. Eindelijk weg uit dat saaie weiland.
Stond te dubben politie te bellen, toen in verte drie pubers te fiets verschenen.
Help was on it’s way.
Drietal parkeerde fietsen defensief op weg, en overlegde hardop.
‘Ze zijn van boer Schouten.’
‘Hij mag van god geen telefoon gebruiken.’
‘Zal ik de tractor halen?’
‘Dan moet je helemaal omrijden. Weet je hoelang dat duurt?’
‘Zet ze hier in het weiland!’
‘Dat is van Harmsma.’
‘Nou en? Wat kunnen ze daar voor kwaad?’
‘Harmsma zoekt met iedereen ruzie.’
‘Ik bel mijn vader.’
…………
‘Mijn vader regelt het. Stieren moeten onmiddellijk van openbare weg.’
Alsof geteisem einde van schoolreisje rook, keerde het om. Een argeloze automobilist tegemoet. Die seinde met lichten en claxonneerde maar dat bleek rode vlag. Bestuurder koos eieren voor zijn auto, en scheurde achteruit een zijweg in.
Wildebeesten draaiden zich teleurgesteld om. Vonden het nog steeds geweldig uitje, en zetten het op hollen.
Zag zwik aan komen en dacht: dan maar geen lefmeid, en zocht dekking achter boom. Moet ook om welzijn van fiets denken.
Hulde voor knullen die als volleerde veedrijvers – met armgebaren en wapperende jassen – stieren het weiland in werkten.
Harmsma kon – letterlijk – de schijt krijgen.

26 gedachten over “Een hoosbui en pinken

  1. Je hebt weer een mooi verslag van de week gemaakt, heerlijk, ik heb weer genoten en gelachen. Tis toch wat, krijg je zomaar de verkeerde hond en ook nog es een vriend erbij. Niet gek toch?

  2. Ik heb wel een keer een hond een schop geprobeerd te geven toen deze mijn been aan zag voor een lekker bot (ik zat op de fiets), maar verder blijf ik op een veilige afstand van die beesten. En van stieren, die ruiken vast dat ik ze wel op de barbecue wil leggen. Ik ben meer van de krokodillen, vooral de Zwitserse. Of is dat heel voorspelbaar?

  3. Ha kliedernat worden dat krijg je met dit weer 😉
    Heerlijk roddelen met vriendin en de slappe lach krijgen.
    Wat een eigendunk maar is niet voor niets meneer agent 🙂
    En die stieren denk dat ik heel hard weg was gerend/gefietst.
    Die knullen hebben het goed opgelost…
    Fijn weekend

  4. Ha Kakelino,

    enig weer! Ik zag het hele gebeuren voor me. Met die (brokjes)mevrouw en die pinken en wat een geweldig mooie, dramatische lucht op de foto…
    Jij maakt nog eens wat mee.

    Groetjes en prettig weekend, Marlou

  5. Andere mensen die jouw hond iets geven… dát hoeven ze bij mij ook niet ongevraagd te wagen, ik ben beduidend minder vriendelijk/diplomatiek dan jij… Zelf doe ik het ook niet, heb wel altijd wat bij me, maar ik vraag altijd eerst of het mag of niet.

    Koeien op de weg… .je kan het slechter treffen

  6. Oh heerlijk die vriendin met haar politie buurman
    Vrouw met duizend-en-een-dalmatiër-jas was het helemaal kwijt haha prachtig
    Je moet echt een boek schrijven Mirjam Je hebt talent

  7. Heerlijk die stieren, soms moet je je ook jong voelen en lekker je kont in de kribbe gooien.

    Had je weleens mogen zeggen dat je twee honden had. 😉 Straks beschuldigen ze je ook nog van twee kinderen of ehhhhh. Twee mannen. brrrrr.

    Love As Always
    Dimario

  8. Haha fiets aan de kant en stoerder zijn dan een pink, jij kan dat wel. Maar wat tof die drie pubers, krijg weer hoop voor de toekomst.
    Misschien wil Rosa Lex we ontmoeten, kan je ze omruilen;) Kijken welke meer streken heeft.

  9. Astrid kan niet meer meppen met het gips.
    Die buurman zien we nooit meer terug, ach zielig hoor.
    Ja, ik had ook een buurvrouw even snel een brokje geven aan de hondjes,
    wij doe dat nou niet.
    Volgende dag, spring hondje tegen haar aan, geeft ze een knietje.
    Ik vraag wat de bedoeling is!
    Ja, hij springt tegen mijn schone jas.
    Eigen schuld, zeg ik moet je ze maar niet stiekem voeren.
    Je begrijpt het al, werd ze boos.
    Dat is jeugd waar je wat aan hebt en boer Schouten ook.
    Gelukkig kun je God zonder telefoon bereiken.
    Deze knullen verdienen een lintje, ze weten van aanpakken.
    Stel je voor dat jij er niet was geweest…. Hans

    • Ot. Je verzoekje is gedraaid in de show.
      Het programma is beluisteren op de pagina “Bank’s Radio”
      Gonnie Baars lijkt inderdaad wel op Willeke en beide een vader die iets met muziek deed.

  10. ha die Mirjam

    dus de vriendinnen waren lekker aan het roddelen over een knappe buurman , in plaats van ff armpje te drukken samen hihihi
    nou dat geroddel krijgt een staartje , tot in het Haagse aan toe 🙂

    hoe wist jij dat die mevrouw Rosa een brokje wilde geven ?
    maar je hebt gelijk het is niet goed
    maar ze was de weg kwijt dus , ach kan gebeuren , misschien kwam ze Lex nog tegen

    jij weer geluk tijdens het fietsen , zo’n mooie kudde stiertjes te treffen
    en doortastende jongens , die aan het gras in de wei konden zien van welke boer het was hihihi
    ja welzijn van fiets is heel belangrijk , jij hebt een heel mooi karretje hé

    lieve groet

  11. Daar beleef je nog eens wat! Je hebt de roddels ontweken, je hond verdedigd die geen Lex heet, en stieren toegesproken. Weer een hilarische week!

  12. Wat een wildwest daar in de polder. Zo beleef je nog eens wat. Maar kan ook best link zijn als ze nog wilder worden. Fantastisch drieluik heb je weer geschreven. Het lijken de Zeer Korte Verhalen van A.L. Snijders wel. Echt knap om humor en boodschap zo kort en beeldend te verwoorden.

  13. Wat een prachtige eerste foto. Ik hou van die luchten zolang ze niet boven mijn hoofd drijven als ik op de fiets zit.
    Rosa had een tijdelijk vriendje, haar evenbeeld.
    Voor een stierenstormloop zou ik mijn fiets en mezelf ook een schuilboom gunnen!

  14. Wat heb je nu in China te zoeken, ik zou er zeker niet heengaan, wij hebben ook thee.
    Hahahaha, vrouw was van het padje af.
    Stiertjes waardeerden het blijkbaar niet, dat ze nog een weiland tot hun beschikking hebben.
    Gelukkig dat je geen rode jas aan had (naar ik aanneem) anders was het afgelopen met Keek op de week, en dan waren wij daar weer de dupe van.
    Lieve groetjes, Edje.

Laat een antwoord achter aan Edward McDunn Reactie annuleren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *