O-benen met gloeiwijn

Keek op de week (228)

In Bodegraven fietste ik langs molen en door nauwe straatjes. Bij blauwe poort hield ik halt. Op deur stond geschilderd: ‘Hier geen fietsen plaatsen.’
Dergelijke tekst róept om actie. Parkeerde fiets en maakte foto.
Vliegensvlug, hoor.

Twee boerkes van buut’n liepen naast elkaar en hielden halt op bruggetje.
Hun handen steunden op leuning. Ze droegen houten klompen, een blauwe werkbroek en geruit overhemd. Na een arbeidzaam leven hadden ze alle tijd van de wereld.
‘Ut benne postzegels, hè?’ gebaarde een boer met zijn hand naar de afgebakende lapjes grond van de amateurtuinvereniging. Zijn stem had een brommige ondertoon. ‘Arepels, uien…daar hebbe ze waainig werk an.’
‘Ze zitte meer dan ze sjouwe,’ beaamde ander.
Rosa dacht: kan best wezen, maar ik wil erlangs. Keek van ene naar andere boer maar er was geen passeerplaats. Of…ja toch. Met mengeling van schaamte en verbazing zag ik wat Rosa zag en liet hond begaan. Hoopte dat meest rechtse boer gevoel voor humor had. Enorme O-benen had hij al en daar stapte hond tussendoor.
Liep dichterbij en zei goedemiddag.
Eigenaar van O-benen ging opzij en ik haastte me het bruggetje over.
De brommer constateerde droog: ‘Raar volk.’

Kwam tijdens rondje Rosa vrouw met draadhaar teckel tegen.
‘Mijn man noemt ‘m Harrie maar dat is toch geen naam voor een hond?’
‘Ollie,’ zei ik.
‘Nee, de naam moet met een H beginnen,’ zei de vrouw beslist.
‘Hollie.’
We lagen dubbel.
Vond Hummer leuke naam maar ook getuigen van wansmaak om je hond in deze tijd naar Amerikaanse auto te vernoemen. ‘Hurdur,’ opperde ik. ‘Dat is het IJslandse woord voor hond. Uitspreken zoals de Zweedse kok van Muppets het doet. Hur-der.’
‘Hur-dur,’ zei vrouw met rollende r. ‘Hur-dur. Ik vind het geweldig! Deze zomer gaan we op vakantie naar IJsland,’ schaterde ze.

Het was stikmistig en koud. Van verre zag ik obstakel staan op smalle polderweg. Obstakel bleek kapotte scootmobiel met oude man erin. Verwaaid haar, bruine ogen en blauwe lippen. Zette fiets tegen lantaarnpaal.
‘Dag meneer. Draagt u een persoonsalarm?’ vroeg ik.
‘Ja, ja, nu je het zegt…Om mijn nek. Wil jij mijn jas opendoen? Mijn vingers zijn te koud.’
Sjaal af, jas open, alles weer dicht. Drukte op alarmknopje.
Vrouwenstem noemde naam zorginstelling en zei: ‘Dag meneer Berk, wat kan ik voor u doen?’
‘Mijn schootmobiel is kapot!’
‘Heel vervelend. Wij komen u meteen ophalen. Waar bent u?’
Noemde straatnaam die ik in Strava-app zag staan. ‘Op ongeveer 400 meter van stompe molen.’
‘Hoe gaat het met meneer?’
Gaan we over iemand praten terwijl hij erbij zit?
‘Wilt u dat aan meneer Berk zelf vragen?’
Man riep: ‘IJskoud! Ik vergat dat ik mijn alarm droeg.’
‘Daar gaan we een oplossing voor bedenken,’ zei vrouw.
Er verscheen werkbusje. Jonge vent in werkkleding stapte uit en opende achterkant van busje. Pakte paardendeken vouwde die met zorg om oude man heen.
Held wilde niks weten van bedankje. ‘Kleine moeite! Ik heb ook een opa.’
Rap arriveerde zorgbusje. ‘We tillen u in de warme bus en dat gaat u fijn naar huis,’ zeiden twee zorgbroeders.’
Meneer Berk begon te huilen. ‘Iedereen is zo lief voor me.’
‘Dat verdient u ook,’ zei broeder, en gaf Berk in bus tuitbeker met warme thee.
Of zou er gloeiwijn in hebben gezeten?

12 gedachten over “O-benen met gloeiwijn

  1. Prachtige bijpassende achtergrond voor je fiets!
    Vroeger zag je bij schaatsers ook weleens o-benen. Riep een schaatsmaat van me, “daar past een varken onderdoor”.
    Arme man met zijn scoot!

  2. Ja dat vraagt om eens ondeugend te zijn en lekker puhhh een foto maken.
    Die Obenen zijn daarvoor gemaakt als bruggetje voor Rosa
    Wat aardig dat je gelijk meneer Berk helpt…ja je moet nu eenmaal wel klikken wil je hulp krijgen.
    De hond van mijn nichtje heet Ollie 🙂

  3. Ohhhhhhh meneer Berk…..
    kakelino, wat zou de wereld zonder jou moeten dan was het een saaie bedoening daar bij jouw in de buurtbewoners, gelukkig hou jij de sjeu er in,
    Rosa is een slim ding, dat zou zo een bordercollie kunnen zijn, fantastisch.
    Heb het fijn vandaag he
    ❤️

  4. Hai lieve Kakel,
    ohohoh… ik heb tranen in mijn ogen en een brok in mijn keel van jouw mooie verslagje van meneer Berk die gestrand was en dat jij z’n alarmknop mocht indrukken en dat er hulp kwam én een beker gloeiwijn (heus wel!)
    Dag meneer Berk, wat kan ik voor u doen? Een geruststellend idee, maar je dient wel de alarmknop te gebruiken.Ik denk er wel eens over om zo’n alarm te nemen, voor als ik in de tuin aan het werk ben. Ik ben al een paar keer achterover gekukeld, maar ja… ben zooooo lenig!
    Dag lieve Kakelino! Knuffel voor jouw lieve Rosa…
    Nou vooruit… jij ook eentje!

  5. Wat een mooi stukje. Eerst lachen om de O-benen en die hond die er zo tussendoor loopt, en dan eindigen met zo’n warm moment bij de man in de scootmobiel. Daar word je zelf ook een beetje warm van. Misschien zat er inderdaad wat gloeiwijn in. 😊

  6. Even ondeugend doen is leuk hè?
    Heerlijk zo’n gesprek tussen 2 boerkes, die met O benen, zal wel varkenshoeder geweest zijn.
    Misschien wilde draadhaar teckel, helemaal niet hurder heten, maar hij moet het ermee doen hè?
    Goh, zo’n persoonsalarm werkt dus wél…..super!
    Lieve groetjes, Edje

  7. Och die arme oude man, zo kleine moeite toch. Maar slim dat jij aan zin alarm dacht vraag me af of ik niet meteen mijn telefoon zou hebben gegrepen.
    Die boeren ze hebben wel gelijk net als Rosa trouwens.
    Stompe molen en blauwe deuren allebei jij.

  8. mogge Mirjam
    of moet ik zeggen boefje
    maar zo’n mooie blauwe deur vind het vast niet erg om samen met die mooie fiets samen te poseren , dat fietssie mag je wel eens beter in beeld brengen trouwens

    die boerkes komen nog weinig buut’n , alleen nog ff om in de weg te staan op een smal bruggetje 🙂
    jij blij met verstandige Rosa

    wat is nu weer een draadhaar teckel ?
    enne niks mis met de naam Harrie hoor

    prachtig mooi , nee niet dat scoot stuk was
    maar zo jij en man uit werkbusje zich om meneer Berk bekommerden
    klasse grote klasse

    geniet de dag

Laat een antwoord achter aan nicole orriens Reactie annuleren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *