Keek op de week (229)
Vroeger – toen wij nog portiekwoning in Rotterdam huurden – wilde mijn moeder het voorjaar in huis halen. Daartoe toog ze met keukenschaar naar gebloesemde bomen. Tevreden zette ze thuis afgeknipte roze takken in vaas.
Haar gelaat betrok: zij snufte iets. ‘Een pislucht,’ sprak ze rillend van viezigheid. En dat in huize Helderder! Haar neus volgend, kwam ze uit bij lieflijke bloemen, waaruit als toetje een oorwurm kroop.
Het voorjaar – nog maar net begonnen – verdween in vuilnisemmer.
‘Het zijn jonge ooievaars,’ zei boer. Hij stond met zijn handen onder zijn oksels en keek naar het nest. ‘Eind januari begonnen ze met inrichten, maar ze zijn te onervaren. Eerste jaar leggen ze meestal geen eieren, maar ja, ze staan op mijn erf en ik voel me verantwoordelijk.’
We keken naar kraanwagen die kistje mos, opgerolde clematisranken en berkentwijgen omhoog tilde.
De ene bewoner keek toe vanaf het dak van boerderij, de andere vanaf lantarenpaal.
Vier handen sterk vlochten nest dicht; een klusje van niets.
‘Takken laten we op de grond liggen,’ zei boer. ‘Kunnen vogels nog een beetje rotzooien. Leggen ze dit jaar geen eieren, dan doen ze het volgend jaar. De natuur laat zich niet dwingen.’
Reed auto in parkeervak, over hobbeltje middenberm en in vak ertegenover. Een zilverkleurige autoneus had zelfde plek uitverkoren als ik, en stopte.
Bestuurder was zwaar over de pis: ‘Ik snap niet dat je zo asociaal je auto parkeert.’
Meestal parkeer ik achteruit in, maar had een luie bui. Dit ging toch nergens over?
‘Meneer, dit is gewoon de openbare weg, hoor.’ De volgende keer doe ik het weer.
Kerel begon te razen en tieren, waarna woekerende ziektes met oudste beroep ter wereld volgden.
Waarom roepen mensen altijd hetzelfde? Blader eens door een synoniemenwoordenboek zodat er wat origineels uit je mond rolt.
Wilde kerel eigenlijk negeren toen ik idee kreeg. En zo’n beschaafd idee!
Knikte bestuurder vriendelijk lachend toe, wachtte tot ik zijn aandacht had en riep richting zijn raam: ‘Krijg een zweer op je jongeheer.’
Zag in achteruitkijkspiegeltje op bril dat ik door beest met tandwiel door neus werd achtervolgd.
Boer in tuin achter ijzeren hek wenkte me en opende hek.
‘Kom maar even hier staan. Herman is weer uitgebroken en niet zo’n gezellige jongen.’
Uitzicht vanaf deze kant van hek beviel me stukken beter.
Daar kwam het geteisem aan! Stier stampte midden op weg. Spieren bewogen onder zijn massieve lijf. Hij zag eruit alsof hij lijntje coke had gesnoven en ieder moment kon ontploffen. Tijdens passeren wierp stier me priemend oog toe: ik had je makkelijk kunnen hebben op je tweewieler.
Vergeet het, Herman. Mijn tandwielen zijn veel groter dan dat lullige exemplaar in jouw neus.
Boer toetste wat in telefoon: ‘We volgen Herman via buurtapp. Hij is onderweg naar Daan want die heeft een tochtige koe op stal staan. De lokroep van de natuur, hè?‘
Een tochtige koe is geen koe die op stal staat met alle ramen en deuren open, maar een eh…ontvankelijke koe die haar periode heeft.
‘Gebeuren er weleens ongelukken?’ vroeg ik.
‘Soms loopt-ie een hek plat, doorploegt-ie een moestuin en rukt-ie wasgoed van de lijn. Boer zei het op toon van: ach, het geeft reuring.
Na meerdere appjes verscheen geruststellende bericht dat stier op stal stond bij Daan.
Het platteland was weer veilig.
Foto: Pixabay – 4579754 by Sinawa
Maar hij mocht doorlopen. Mazzelaar die Herman.
Jij hebt wel lef!!
Heeft hij dat gehoord?
Ben eigenlijk wel benieuwd naar reactie 🙂
Zoiets zeg ik zonder met mijn ogen te knipperen (-:
Heerlijke verhalen. Vooral dat van de ooievaars vind ik echt prachtig.
Ik kreeg ooit eens aardbeien van mijn schoonmoeder. Heel grote exemplaren. We wasten ze voor consumptie, en sneden ze dan in stukken wegens echt heel groot. Kropen er uit één exemplaar twee oorwurmen. Brrrr. Stel je voor dat je daar nietsvermoedend in bijt. Aaaargh.
De lente! Bijzonder wat jij tegenkomt, maar gaaf hoe ze ermee omgaan. Ik weet vrij zeker dat er in een heleboel delen van dit land gezanik over zou komen.
Jij parkeert hoe ik het zou doen en weggaan doe ik zeker niet als ze zo beginnen.
Ik denk dat je moeder nog nooit van hondjeshoogte heeft gehoord;)
Ot. Je verzoekje is gedraaid in de show.
Het programma is beluisteren op de pagina “Bank’s Radio”
Boze bestuurder was een beetje als Herman en zit nu waarschijnlijk ook weer in zijn hok.
Haha Ik zie je moeder al voor me snuffelend door het huis. Die bloemen op de foto zijn trouwens prachtig. Love hoe de boer wel een handje wou helpen en dan “De natuur laat zich niet dwingen” en oh geweldig “Krijg een zweer op je jongeheer.” Nou dat noem ik klasse haha. Herman ziet er dreigend uit, alles platlopen – de lokroep van de natuur in de vorm of een tochtige koe 🤣Wat prachtig beschreven allemaal!!
Mirjam toch, foei… zo gedraagt een nette dame van stand zich niet 😉
En ja Herman…. ehhhh had je hem niet het adres van die ene chauffeur kunnen geven?
Weer een week vol variatie. Van pis, zweren, een tochtige koe en uiteindelijk een hitsige Herman. Je weet het wel op te diepen en mooier nog smakelijk op te dienen. Ik heb weer met plezier gelezen.
Ze bedoelde vast de ribes,
Die kan idd zo stinken, 🫣
Herman, wat n prachtig dier en wat jammer van die neusring, maar ik snap t wel…..
De natuur lonkt he m,n kakeltje 🥰😘❤️
Ik heb eens iemand ongeneselijke jeuk aan zijn anus gewenst en geen handen om zalf mee te smeren. Maar die kerel had het er wel zelf naar gemaakt. Ik kan me doorgaans erg inhouden en als een ware zen meester vriendelijk blijven, maar soms gaan mensen gewoon te ver over mijn grenzen heen. Vreemd genoeg gebeurt het wel steeds vaker dat mensen explosief reageren.
En de openbare weg is voor ons allemaal.
Die Herman. Ik zou niet graag zoiets door mijn neus willen hebben. Ook niet als ik stier zou zijn.
Van bloesem tot oorwurm en van ooievaar tot stier, het voorjaar is duidelijk geen watje.
Het is wel bloesem uit de vrije natuur en daar kan een luchtje aan zitten.
De natuur laat zich inderdaad niet dwingen, want het nest hier op een wagenwiel heeft nog nooit een ooievaar aangetrokken.
Haha, je bent net een jager, geconcentreerd en in alle rust schiet je recht op je doel.
Zou de meneer zich in zijn schaamstreek getroffen voelen?
Die Herman die kreeg last van de lentekriebels, had hij nog op de stierenschool geleerd. Hans
Ot. Je verzoekje ligt op het logBankje voor de volgende show.
De shows staan allemaal op: https://logbankje.nl
Je hebt met die jonge heer een ware rage ontketend. Die houden we erin… Ik moet ook eens kijken hoe onze ooievaars het doen. Ik zal er morgen eens langsrijden.
Kreeg vanavond prei, Mirjam, vol rupsjes… Heb ze in de natuur gezet (die rupsjes), misschien zie ik de vlinders daarvan fladderen…
‘k Hoop dat hij wat ziet…!
Origineel kan je wel zijn!
De natuur…
Lie(f)s.
Prachtige roze bloesems, zonde van het piesluchtje
Hier was vorig jaar ook een jong ooievaarskoppel die er niks van bakte van hun nest, dit jaar zijn ze terug maar ze moeten nog beginnen aan het nest ofwel zal het terug niets worden
De stier had dus ook lentekriebels
Phoe, als je kan doorsteken in plaats van achteruit inparkeren doet iedereen dat toch? Ik kan me niet voorstellen dat mensen zich daar druk om maken.
Die stier is een ander verhaal, ik ga dan ook regelmatig bij restaurant Kruisberg hamburgers van Schotse hooglanders eten. En ze hebben nu stoofvlees van Hooglanders op de menukaart staan, gewoon briljant! Zo’n stier kunnen ze vast ook een geweldige stoofmaaltijd maken. Gestoofde Herman met patat!
Hoi Mirjam,
Die zweer op de jonge heer…brrr🤭
Zo’n stier met zo’n neusring, ik vind het sneu😢
Maar verder wwer graag gelezen.
Bloesems in de vaas zetten is juist heel mooi om te zien. Lente is altijd wel mooi gezicht. Je foto is echt schitterend geworden. Bij ons begint klein beetje in de straat ook bloeien. Ooievaars kunnen ook gaan beginnen. Takjes op de grond kunnen weer oprapen. Dit doen de ooievaars wel. Tijd voor jonkies. De laaste foto zie hier goed stier is. Prachtig beest is dit. Fijne avond.
Och hemel, wat zal die man, al dan niet met zweer op z’n jongeheer dan ook een hekel aan mij hebben, ik flik dat kunstje óók als de gelegenheid er is, véél makkelijker dan achteruit inparkeren.
Vanmorgen was ik nog met (een) Herman op stap…. maar hij was de rust zelve…. vreemd. Nou ja, ik was niet tochtig natuurlijk, dat zal het verschil wel gemaakt hebben. 😉
Werk aan de winkel zal Herman denken..
Nooit geweten dat mensen helpen bij het nesten bouwen 😉
Maja veel ooievaars zien wij hier dan ook niet.
Heb ook al paastakken in huis maar zonder (pis)bloesem 😉
Fijne week
Ha Kakeltje… hahahaha een zweer op je jongeheer.
Wat een geweldige uitdrukking… die ga ik onthouden!
En die stier… die moest geen zweer op z’n jongeheer, maar gewoon een gezonde jongeheer voor de tochtige dames.
Mooi beest, dat wel, maar… ik loop ook liever een eindje om.
Ik kan me overigens geen bloesem met pislucht herinneren.
Alleen maar dat ik het in het voorjaar zo mooi vind: appelbloesem, perebloesem, kersebloesem… noem maar op.
Allemaal prachtig en ja… graag een tak in huis!!
Liefs van Marlou
Had je moeder soms een tak van de ribes gehaald, die stinkt echt naar katerpis , maar dan weet ze het voor de volgende keer. En ja Herman. . . die had dus last van zijn hormonen dat komt in deze tijd van het jaar wel vaker voor. Weer een leuk log om te lezen.
De lente en de geur van urine zijn niet echt een geslaagde combinatie. Een tochtige koe dan weer. De stier zal het geweten hebben.
Hahahaha, van bloemen met een pislucht, krijg je niet echt een voorjaarsgevoel.
Ach ja, laat die jonge ooeivaars, eerst nog maar van hun jeugd genieten.
Tja, leg zo’n zweer maar eens uit aan je vrouw he?
Herman moet het maar bij zijn harem houden, wél zo veilig!
Lieve groetjes, Edje
Jakkes, ik voel mee met je moeder. Denk je de lente in huis te halen, stinkt het naar urine. Maar ik zit me nu helemaal af te vragen hoe dat kan. Het is toch niet dat honden daarbij kunnen?
Nou Herman had dus duidelijk geen zweer op zijn jonge heer!
Weer een heerlijke keek op de week, heb je volgende week de keek al op de kweek?
Lieve groetjes van mij, Geesje
Je maakt wat mee wanneer de lente begint, nooit saai.
huize Helderder. Ik zie het helemaal voor me… Dat zou voor mij niets zijn.
Soms moet je de natuur een handje helpen. Maar je kunt ze niet versnellen. De natuur neemt zijn tijd.
Als ze mij zouden uitschelden voor het oudste beroep van de wereld zou ik zeggen.. Je kwam me al ze bekend voor. Maar die zweer zal ook wel indruk gemaakt hebben.
Herman wil je niet tegenkomen op een zaterdagavond in een achterafsteegje..
Love As Always
Dimario
Beginnende lente. Iedereen staat blijkbaar boordevol energie, die er dringend uit moet, met grollen en grillen.
en jullie lachten natuurlijk niet je moeder uit 🙂
fijn buiten laten staan die pracht
wat een geweldige boer en anderen , om dat jonge stel te helpen
hihihi wat heb je die idioot mooi , beleefd en beschaafd te woord gestaan
wat een mooie kop heeft die Herman
dus hij mag alle dames daar in de buurt bezwangeren , maar moet er dus zelf naar toe lopen/rennen ?
en na gedane zaken terug op stal
geniet de dag
Op die leeftijd vond je het maar raar.
Maar, moeder uitlachen was eigenlijk nooit een goed idee, dat leverde strafmaatregelen op. 😉
Herman kon Hulk zijn!