Keek op de Week (11)

Hoezee! Joris doet achternaam – Goedbloed – eer aan.
Reed naar fietsenmaker op oude barrel en vroeg wat schade was om ‘m op te knappen. Man kwam opgetogen thuis. ‘Rijklaar voor 125 euro!’
Waarmee nut van assertiviteit bewezen is. Schrijf Barrel voortaan met hoofdletter.

‘Groente en fruit is duur,’ klaagt Roos. ‘Courgette kost drie euro en ijsbergsla 3,50. Doe boodschappen in goedkoopste supermarkt van stad. Verkopen daar alles: tuinplanten, meubelen, kleding… Ze hebben 35 kassa’s!’
Ga Kind pakket met lekkers sturen onder motto: help Roos de winter door.
Envelop met speculaaskruiden om kruidnoten te bakken is verstuurd. Sterker nog: nootjes zijn gebakken en al op!

Geniet me bijkans bewusteloos op Barrel. Zelfs bij 30 graden.
Kwam boer tegen die koeien in trailer achter tractor laadde.
‘Wat gaat u met die koeien doen?’ vroeg ik brutaal doch op vriendelijk toon.
Hij droeg onderhemd, korte broek en werklaarzen. Zweet gutste van z’n lijf.
‘Naar wei met meer schaduw brengen,’ antwoordde hij vermoeid, terwijl hij met onderarm zweet van voorhoofd veegde. Stapte daarna in glazen cabine van tractor. Had te doen met boer.

Fietste met Man langs Lek. Stond hek met bord: verboden toegang. Joris wilde omkeren.
‘Kom op,’ zei ik. Voelde me net Eva. Stonden allemaal brandweer- en politiewagens langs dijk. ‘Kijk, daar hangt iemand in elektriciteitsmast,’ wees Man.
‘En daar twee opblaaslijken in de rivier!’ riep ik enthousiast. ‘Er is vast een oefening.’
Brandweeragent hield ons tegen. ‘U mag niet verder. Het is afgezet vanwege wedstrijd.’
‘Ik kan wel lezen,’ zei ik schuldbewust, ‘maar dacht: ik probeer het gewoon.’
Brandwacht keek meelijwekkend naar Man.

Vriendin heeft schillies. Twee roodwangschildpadden. Ze leven 18 jaar lang en gelukkig in vijver maar nieuwe bewoners gaan vijver dempen. Ik wist opvangadres bij particulier, speelde tussenpersoon, en mochten schillies brengen.
Hebben daar waanzinnige tuin waar ik – als ik over dijk scheur – altijd naar móet kijken: mega-vijver, smalle paadjes, doorkijkjes, hoogteverschillen en…badkuip.
Vijf schildpadden lagen te zonnen op boomstronk maar plonsden water in zodra ze mij zagen.
Liep trapje af, zette grootste schildpad op onderste tree (nog zwaar zo’n beest) en zei: ‘Dag Schillie,’ en weg zwom-ie. Tweede ging net zo. Krijgen het goed daar.

Keek op de Week (10)

‘Kom eens,’ gebaarde Man.
Voor verandering gehoorzaamde ik.
Hij wees blijmoedig naar laptop. ‘Wat vind je er van?’
Keek en zag fietsen waar degelijkheid vanaf druipt. Zei: ‘Nah.’
‘Een elektrische fiets dan?’
‘Voor mij pas elektrische ondersteuning als ik kunstgebit heb en met stok loop. Wil geen nieuwe, wil dat ouwe barrel wordt opgeknapt.’
‘Via zaak krijg ik 50% korting op deze fietsen!’ priemde Man met vinger.
‘Ja, op wát voor fietsen: gewoon stuur, dik frame en dikke banden.’
Man noemde tekortkomingen van barrel op.
‘Passen fiets en ik goed bij elkaar,’ vatte ik gesprek koeltjes samen.

Roos’ studie is begonnen. Was eerste half uur van eerste college alleen lichamelijk aanwezig. Moest prioriteit stellen: inschrijving voor reis naar Lapland startte (met o.a. huskytocht.)
Dag erna zelfde verhaal voor reis St. Petersburg. Beide plaats voor max. 50 personen. Roos zit erbij. Girls just wanna have fun!

‘Heb nieuwe buurman gezien,’ vertelde Man opgewekt.
Vroeg me af of blijdschap wederzijds  was maar hield wijselijk m’n mond.
‘Ze gaan niet rigoureus verbouwen, alleen de keuken gaat eruit.’
‘Wát! Vriendins blauwe hoogglanskeuken? Mijn natte droom!’
‘Niet iedereen houdt van blauw,’ zei Joris laconiek.
Buren en ik worden geen vrienden. Voel het aan m’n blauwe water.

Gingen stuk fietsen. Ik op ouwe barrel dus. Kwamen langs water waar boerin met tractor sloot aan uitbaggeren was. Joekels van vissen werden opgeslurpt en op weiland uitgespuugd. Meeuwen waren er als de kippen bij. Ooievaars ook.
Maakte foto en stapten weer op. Helaas stond – harde! – wind onze kant op. Welriekend en als gespikkelde beren kwamen we thuis. Mazzel dat Roos er niet was: hadden ons beslist moeten identificeren.

Werd midden in nacht wakker. Ging rechtop zitten en vroeg zei tegen Man: ‘Wil je met me trouwen?’
Geen antwoord.
‘Wil. Je. Met. Me. Trouwen?’
‘Zijn al getrouwd,’ mompelde Joris geïrriteerd.
Dacht: o ja. Ging weer liggen en sliep verder.
Vreemde slaappil van neuroloog.

Roos weet wel vragen te verzinnen. Als ik alles beantwoord heb, zou psycholoog daar aardig profiel van kunnen maken.
Van leukste en moeilijkste vragen maak ik apart blog. Prijs: verrassingspakket met o.a. souvenir uit Finland. Nee, geen rendier. Die mag niet mee in vliegtuig.
Wist antwoord op vraag 113 (zie foto) onmiddellijk.

Keek op de Week (9)

Kreeg waanzinnig cadeau per post van Marlou. Fotoboek van Gijsbert Hanekroot van “David Bowie – The seventies.” Nog aan mij opgedragen en gsigneerd ook!
“Ik denk dat je er wel blij mee bent,” schrijft Blogvriendin op kaartje. Véél te bescheiden. Voel me euforisch!

Man rooide lavendelstruik. Is al zo oud. Lavendel bedoel ik; niet Man. Alhoewel…
Hij knipte alle toppen er uit en deed ze in potje.
‘Speciaal voor jou, schat. Omdat het zo lekker ruikt.’
Zette potje op tafeltje. Eind van de dag zaten er nog twee sprietjes in. Rest heeft Saar verorberd. Zou fijn zijn als haar kattenbak ook naar lavendel ruikt.

Roos heeft een familieblog en schrijft:
“Voor de taalfanaten onder ons:
Fins is wel een dingetje. Zelfs het Zweeds is beter te begrijpen en die taal spreek ik ook niet. Op verpakkingen lijkt het Zweeds nog het meest op het Nederlands. Op mijn shampoofles staat bijvoorbeeld in het Fins: “kaikille hiustyypeille päiviitäiseen pesuun”. Uhm wat? Alsof een kleuter op een toetsenbord een verhaal probeert te typen: echt geen touw aan vast te knopen!
In het Zweeds staat er wel iets begrijpelijks: “för alla hårtyper och daglig tvätt”. Daar kun je vrij gemakkelijk uithalen dat het voor alle haartypen is en dat je het dagelijks kunt gebruiken.“
Kind heeft zich opgegeven voor taalcursus Fins. ‘Nou zal ik het leren ook!’ appte ze. ‘Ik krijg wel huiswerk )-: maar na afloop certificaat.’

Stond op pont naast onbekende vrouw.
‘Als mijn man zo’n T-shirt droeg, ging ik niet naast ‘m lopen,’ zei ze tegen me.
Ik volgde haar blik. Zag leuke blondine naast kinderwagen staan. Vrouw streek liefkozend kindje over hoofd. Man naast haar had stekeltjeskapsel en droeg zwart T-shirt met witte letters dat bierpens omspande. Tekst zei: “s.eks, f.ucks and rock & roll.”
‘Ga ik ook niet naast lopen,’ was ik met haar eens.
‘En als die man dat shirt nou al aan hep?’ bemoeide zeker heerschap zich ermee.
‘Binnenstebuiten aantrekken,’ antwoordde ik.
‘Meneer, dit is ongevraagde bemoeienis,’ zei vrouw naast me streng.
Man liep sociaal blauwtje en droop af. Mompelde iets over “vrouwen” en “laatste woord.”

Kwam nieuwe buurman tegen tijdens Rosa uitlaten. Des ochtends om zes uur.
(Man was vorige eigenaar van schoenenwinkel in dorp en blijkt eigenaar van twee honden.)
Heb heel goede eerste indruk gemaakt. Liep in huisbroek en T-shirt, ongetemd krulhaar en op flip flops.
Stelde me voor als toekomstige buurvrouw.
Man begon van schrik te stotteren. ‘U u u be be bedoelt aan de de de Fffffaunastraat?’
Ik knikte bevestigend. Had echt te doen met kerel.
Hij zei: ‘Keek erg naar verhuizing uit.’
Keek als in verleden tijd van: voordat ik jou tegen lijf liep.
Zal bij thuiskomst tegen vrouw gezegd hebben: ‘Wat een Tokkie. Wel opvoeding gehad maar er niets mee gedaan.’
Wijze man.

Ben aangenomen als gastblogster bij HoeVrouwenDenken. Liep heel de dag naast schoenen, wat zeer onpraktisch was bij Rosa uitlaten. Eerste column was nog niet geplaatst of had al onkostenpost gemaakt, kijk:

Keek op de week (7)

Roos wilde feestje.
‘Hebben m’n verjaardag niet gevierd,’ begon ze.
(Mijn schuld, vanwege drama.)
‘Ben met acht gemiddeld over naar derde leerjaar, en heb Honourclass gehaald.’
‘Jij verzint gewoon smoesjes,’ zei ik.
Kind keek zuur.
(Moet enig kinderen niet te snel hun zin geven. Doe deze zware taak uit liefde voor haar.)
‘Toch geef ik een feest. Maak ik toevallig zelf wel uit,’ zei ze brutaal.
Weet niet van wie ze dit heeft; ik heb het nog.
Stelde voor: ‘Een feestje dan omdat je naar Finland gaat.’
Roos begon acuut te stralen.
Familiefeest was mieters. Moest dag erna tol betalen, maar was het waard.

Koffers inpakken met kleding voor drie seizoenen is terroristische aanslag op je incasseringsvermogen en zenuwen. Klus zo goed als geklaard.

Kon bijna niet mee Kind naar Schiphol brengen. Kreeg na lekkere lunch samen in Markthal bijna hartstilstand. Had ter uitzondering kijk op juiste lichtinval voor foto, stond daar precies Babbelbox van Man bijt hond.
‘O leuk, moeder en dochter!’ riep vrouw verheugd en vroeg – microfoon voor m’n neus duwend – ‘Waar wordt u moe van?’
Dacht: breek me de bek niet open, en vluchtte half struikelend chocoladewinkel binnen. Was m’n redding.

Mag tweemaal per week nieuwe pil van neuroloog innemen.
‘Maakt enorm slaperig,’ waarschuwde ze. ‘Pas innemen als je in bed bent.’
Klonk als muziek van David Bowie in m’n oren.
Was heel de nacht klinisch dood. Droomde dat ik aan het hardlopen was. Wat kan leven ’s nachts toch fijn zijn.
Weet nu: geluk bestaat. Zit in kleine, ronde, witte dingen.

Rosa is gesteriliseerd met kijkoperatie. Sneetje van 4 cm. Wilde wel nest met 10 puppy’s maar moeten dan verhuizen. Oudere teefjes krijgen vaak kanker aan geslachtsorganen. Voorkomen is beter.
Ze was echt zielig. Piepte als ze alleen werd gelaten. Voelden ons schuldig. Kind wierp zich op als gezelschapsdame.
Gaat weer prima met hond. Mag tien dagen niet springen, spelen en zwemmen. Dát is pas zwaar.

Kreeg vriendschapsverzoek op feesboek van iemand die ik van harde schijf heb gewist. Heb zo lang mogelijk uitgesteld op “weigeren” te drukken. Wilde maximaal van daad genieten.
Was alles in leven maar met druk op knop op te lossen.

Keek op de week (6)

In een groen, groen, groen, groen knollen- knollenland
Daar zaten twee haasjes heel parmant…
Hazen zijn zó mooi. Joris en ik tellen ze altijd wanneer we op fiets zitten.
Helaas: jachtseizoen is begonnen. Hoor aldoor schoten; vooral ’s ochtends vroeg. Zou het liefst geweer afpakken en leegschieten op achterwerk van jager.
Zoek assistentie. Iemand? Die-hien!

Wat vliegt een week!
Weet nog reclameslogan die in sociëteit hing toen ik twintig was: “Het leven begint bij veertig.” Dacht toen: anmehoela! Ben dan dood óf theemuts met krulspelden.
En moet je zien wat er van ons geworden is: we hollen maar voort.
In 2013, ten tijden van het Boekenweekgeschenk van Kees van Kooten, vroeg verslaggever aan hem: ‘Hoe komt u tot rust?’
Kees antwoordde: ‘Door dood te gaan. Eerder heb ik geen tijd.’

Ging met Kind ondergoed kopen. Roos vroeg assistentie aan verkoopster. Die kwam naar kleedhokje. Zei: ‘Meid, wat een prachtfiguur heb je! En dat lange rode haar. Je kan model worden!’
Horen we vaker. H & M spotte haar in Koopgoot en nodigde haar uit. Roos bedankte en zei: ‘Ik maak liever school af.’
Lingerieverkoopster vroeg aan mij: ‘Zou ze niet dat niet leuk vinden, model?’
‘Daarvoor is ze te bescheiden,’ legde ik uit.
‘Dan moet ze het niet doen.’
Aardige vrouw. Al was dat niet advies waar we om vroegen.

Naar internist geweest.
‘Die dokters worden steeds jonger,’ zei ik tegen Man. ‘Hij had amper baard in de keel. Wel een leuk type.’
Man zei vals: ‘Internist zal wel denken: patiënten worden steeds ouder.’
‘Leuk type schóónzoon,’ bitste ik. Joris had geluk dat we niet in mijn auto naar ziekenhuis gereden waren. Had anders met OV naar huis gekund

Ben leuk zomerjurkje uit opruiming rijker.
Een getailleerd mode. Twijfelde: staat me wel, staat me niet, welles, nietes…
‘Mam,’ zei Roos thuis, ‘jij kunt echt álles hebben.’
Had ik al gezegd dat Roos een lekker ding is? Roos is een lekker ding.
Vraag is: wordt het ooit nog zomer?

Roos heeft granola gemaakt. Is gezonde versie van crueslie. Diverse noten, havermout, zonnebloempitten en honing. Even in oven: klaar! Erg lekker in Franse kwark met vers fruit. Eet m’n vingers er bij op. Heb er nog zeven.