Keek op de week (221)

Het sneeuwde dikke vlokken. Op Tiendweg stopte auto met aanhanger voor veevervoer. Man stapte uit; zijn jas hing open.
Hij knikte gedag terwijl onderste helft van zijn laarzen wegzakten in sneeuw. ‘Ik verdwijn er zowat tot mijn oksels in,’ lachte hij. ‘Autorijden ging nog net zonder sneeuwkettingen.’ Zijn gezicht zei dat hij weersomstandigheden amusant vond. ‘Je bent in goed gezelschap.’ .
‘Dit is onze witte labrador,’ stelde ik Rosa voor.
‘De verschrikkelijke sneeuwhond,’ schaterde Boer. ‘Wij hebben twee zwarte labs. Mijn trouwste vrienden: ze ruilen me in voor een stuk kaas.’
Was het hartstochtelijk met man eens. ‘Gaan de dames naar stal?’ knikte ik naar wandelende wolbalen achter hek.
‘Schapen staan liever buiten dan op stal, maar ja, met vorst lopen ze de sloot over en gaan ze zwerven, en eind januari gaan ze lammeren. Dat bruine schaap daar rechts achteraan heeft de broek aan. Net als ik thuis,’ zei Boer.
‘U heeft het goed voor elkaar,’ complimenteerde ik hem.
‘Die ondergesneeuwde bult is een hooibaal. Schapen krabben met hun poten liever de sneeuw weg, zodat ze gras kunnen vreten, de verwende nesten.’
‘Keihard soort met hun buik vol pootjes. Ik ga ervan uit dat u voor de dames iedere dag vers gras plukt,’ grapte ik.
‘Ga ik zeker doen,’ grapte Boer terug.

Telefoon ging. Een onbekende beller! Eerste reactie was: scheer je weg  of ik druk je weg. Maar ja, het kón verzorgingstehuis van Schuifeloudje zijn.
Nam op.
‘Goedemiddag, u spreekt met fraudeafdeling van bank. Er zijn verdachte transacties op uw rekening gesignaleerd. Door op een link…’
Regel 1: De bank belt nooit.
Blokkeerde nummer.
Had liever gevraagd: ‘Namens welke bank belt u? Wat zijn de laatste 5 cijfers van mijn rekeningnummer? Om wat voor transacties gaat het? Zijn er grote bedragen gecrediteerd?  6 x 100.000 euro? Dat zou ik geen verdachte transactie willen noemen.’
Dagdroom viel in gruzelementen. Bank had – bij vermoeden van fraude – mijn account reeds geblokkeerd. Nee, banken maken het niet leuker.

Kwam van markt. Had Rosa kort aan riem en aan binnenkant lopen. Stak weg over, stapte stoep op, brullende SUV kwam hoek om scheuren en reed me finaal van sokken. Sprong net op tijd voor wielen vandaan achteruit wegdek op. Had Rosa links gelopen, was ze haar achterkant kwijt geweest.
Automobilist parkeerde auto bij pizzabakkerbus.
Ik schreed voorbij en zweeg. Mijn ogen spraken encyclopedie-delen.
‘Je hoeft niet zo te kij…’
‘Telefoneren en sturen gaat niet tegelijk, hè?’ onderbrak ik kerel.
‘Je gaat me toch niet vertellen dat het mijn schuld…’
‘Natuurlijk is het jouw schuld!’
‘Kijk dan uit waar je loopt!’ blafte man me toe.
‘Schei toch uit. Je reed telefonerend over de stoep! Twee overtredingen binnen bebouwde kom.’
‘Je verbeeldt je nogal wat.’
‘Nee hoor, ik heb gelijk. Is iets totáál anders. Alleen moet je een vent zijn om dat toe te durven geven.’

‘Wat heb jij aan je hand?’ vroeg meisje. Ze had bruine ogen en wipneusje.
Rechts zat een onderbroken streep over lengte van mijn hand. ‘Dat deed mijn hond per ongeluk met haar nagel. We waren aan het spelen.’
‘Doet het pijn?’
‘Ik voel er niets van. Jij hebt een mooie Elsa-pleister op je hand. Heb jij pijn?’
Meisje drukte uiteinden van pleister die omkrulden plat met haar vingers. Ze schudde lachend nee. ‘Pleister was van mijn zus…hij zat op haar knie. Ze had ‘m niet meer nodig en ik vond het zonde om ‘m weg te gooien.’

Keek op de week (219)

In plaats van kunstboom tuigden wij Rosa op. Alleen voor foto. Hond vond er geen pest aan.

Gaf in polder bal terug die hond van jager had verloren. Kerel droeg gevechtstenue maar geen geweer. Gemiste kans; had in loop graag een u-vorm gevouwen. Vind kerel een hufter maar daar hoeft zijn hond niet onder te lijden.
Jager keek van Rosa naar mij. ‘Bent u die vrouw die ik een keer heb geholpen toen uw hond achter een zwaan aan ging?’
Wat je geholpen noemt. Hij maakte me er op attent dat deze overtreding me 500 euro kon kosten, en drong aan Rosa op te leiden tot jachthond want ze had ‘beslist talent.’ Daarbij keek hij me aan alsof hij mij grote dienst bewees. Verwachtte hij een medaille?
‘Bent u die man die tegen me zei dat ik een stevig pak slaag nodig had?’
Dat was nadat ik hem bekritiseerde omdat hij zijn labrador een trap gaf omdat dier – afgeleid door Rosa – niet snel genoeg doorliep.
Jager en ik wisselden blikken van verstandhouding.
Gesprek was meteen ten einde.

Stond in Appie bij zelfscanner.
‘Moet je zien,’ zei buurman op links. ‘Jouw scanner is versierd.’ Hij wees naar zilverkleurige slingers met rode kerstballen die scherm opleukten, en schaterde: ‘Die van mij is weer kaal. Het enige leuke aan feestdagen vind ik de versiering.’ Buurman is baas van labrador Puck, en altijd in voor grap en grijns.
Ganse versiering was mij ontgaan.
‘Zullen we ruilen?’ stelde ik voor. Was kwestie van boodschappenmandjes verhuizen.
Baas – warrig grijs haar en pretogen – keek me ongelovig aan, lachte, en zei: ‘Ja, laten we dat doen!’
We ruilden van plek, en betaalden.
‘Als jij mij eerst door poortje laat gaan,’ zei Buurman, ‘en daarna jouw kassabon scant, doe ik alsof ik het poortje voor jou openhoud.’
Hekje zwaaide open. Baas pakte het vast en maakte een buiging. Proestend liep ik langs. Het was net een toneelstuk. Schaterend liepen we naar buiten.

Pakte pak knäckebröd. Joris heeft liefst per vier stuks verpakt in plastic. (‘Blijven ze knapperiger.’ ‘Niet zeuren, dooreten!’) Ik koop pak met louter losse. Scheurde plots verpakking kapot: alle knäckers in gruzelementen op grond. Keek naar Joris.
Hij draaide zich om en verliet dubbelgevouwen van het lachen de keuken.
‘Ik veeg de kruimels op en gooi alles in jouw kant van het bed!’ dreigde ik.
Man lachte nog harder.
Had hij maar gezegd: ‘Dat durf je toch niet.’

Tegen pergola hing kleine bonte specht. Schuchter keek hij naar vogelpindakaaspot en omgeving. Hipte omhoog en omlaag, en landde na lang aarzelen op aanvliegplaats. Joris had ’s ochtends verse pot opgehangen die voor ¾ was leeggegeten. Specht moest diep in pot duiken om te kunnen happen. Honger gaf doorslag. Met gevuld buikje vloog specht weg. Zonnestralen deden zijn rode veren glanzen.
Mooiste versiering vliegt door de lucht.

Een hoopgevend citaat om 2026 mee te beginnen:
Some believe it is only great power that can hold evil in check, but that is not what I have found. It is the small everyday deeds of ordinary folk that keep the darkness at bay. Small acts of kindness and love.
J.R.R. Tolkien – The Hobbitt, 1987.