Fibro…eh…myal-dinges

Die dag begon zo goed totdat mijn wekker afliep.

Het waaide debiel hard. Vogels hingen zeeziek in de bomen en tijdens mijn rondje met Rosa overleed de stormparaplu. Meestal is het één balein die het begeeft, maar ditmaal waaide de ene helft van de plu volledig over de andere heen.
’s Avonds constateerde Man: ‘Vakkundig gesloopt, je moet het maar kunnen.’

Onderweg naar het ziekenhuis in Gouda stond ik stil bij een stoplicht. De auto voor me trok op, ik deed hetzelfde, tot m’n voorganger abrupt op de rem ging staan, ik een fractie te laat was en een zachte duw het resultaat was.
Een zijstraat verder stapten we uit onze auto.
‘U heeft me aangereden! U heeft me aangereden!’ krijste de bestuurster hysterisch.
Op haar achterbank ontwaarde ik een maxi cosi met baby en snapte haar doorgedraaide emotie.
Ik gunde me geen tijd het schadeformulier in te vullen en schreef mijn privégegevens op een kladje.

In de parkeergarage waren alle zes verdiepingen inclusief het dak bezet. De terugreis naar buiten duurde twintig minuten. Ik besloot m’n koekblik bij een hoog flat neer te prakken, holde naar het ziekenhuis en meldde me exact op tijd bij de balie.
Waar mag je tegenwoordig nog ongeremd zeuren en zaniken? Bij de internist.
Gewapend met mijn handtas liep ik zijn spreekkamer binnen. De arts straalde een serene rust uit.
Moe van het nietsdoen en krom van de spierpijn klaagde ik: ‘Als ik hier druk, doet het daar pijn, en als ik niet druk overal.’
‘Waar zit de pijn precies?’
‘Hoofd, schouders knie en teen, en overal ertussenin. Ik heb zo’n spierpijn, als deze neerwaartse spiraal doorzet, word ik nog hersendood.’
‘U ziet er niet depressief uit,’ sprak de arts welwillend. ‘De meeste mensen stappen hier naar binnen met hun hoofd naar beneden.’
‘Emotionele oprispingen reserveer ik voor thuis,’ bekende ik.

Hij keek somber alsof hij het antwoord op mijn klachten al wist.
Ik ook. Al een half jaar, maar ik wilde het van een expert horen.
‘Fibromyalgie, een pijnsyndroom zonder ontstekingen. Ook wel weke delen reuma genoemd.’
Het klonk geruststellend. Ik voelde me acuut een stuk beter. Zonder etiket ben je – waar ik vandaan kom – een aanstelster.
‘U gaat een traject in: naar de reumatoloog, fysiotherapeut en krijgt begeleiding hoe om te gaan met pijnklachten.’
Ik slikte alles voor ongezoete koek en kon weer gaan.

Terug bij de auto fladderde een wit vel papier uitdagend onder de ruitenwisser. Een parkeerboete van 61 euro 80. Ik voelde me genaaid  een hond die zijn vacht uitschudt na een lange wandeling in de regen.
Terwijl ik naar huis reed, scheen de waterig winterzon spookachtig door grillige wolken op de polderwegen. Met de wissers op de hoogste stand-  evenals de verwarming – besloot ik dat ik in ieder geval droog zat.
Mijn glas is nooit halfvol. Ik weet waar de kraan is.

Stamper

Keek op de week (28)

Dubbel en dwars gebruik gemaakt van stemrecht. Man had weer last van gebrek aan belangstelling. Achtervolgde hem afgelopen woensdag door het huis met mattenklopper.
‘Iedere stem tegen die geblondeerde idioot telt. En als jij niet stemt, mag je ook vier jaar lang niet klagen!’ riep ik dreigend.
Joris ging. Doet werkelijk alles om z’n vrouw tevreden te houden.
‘Weet je nog hoe het moet?’ vroeg ik vals toen hij de deur uitging en gaf hem op valreep nog tip mee: ‘Flink aan het rode potlood likken.’
Joris, Roos en ik hebben alle drie op andere partij gestemd en alle drie “gewonnen.”

Heb nieuw woord geleerd dankzij verkiezingen. Scrabbelaars, wordfreuders, cryptogrammers en puzzelaars opgelet: stembusstamper.
Door hoge opkomst en riante kandidatenlijst moest papier aangestampt worden met speciaal stuk hout dat door stembus past.

Blijkt dat ik zout-tekort heb. Verzin dit niet. Advies van biologische dokter: chips eten.
Ging op ontdekkingsreis in voorraadkast en vond zak naturel ribbelchips. Leeg gegeten tot de bodem. Kan er maar weer van af zijn.
Bleek volgende ochtend geen gram aangekomen. Beetje jammer.

‘Is de verbouwing van je huis al begonnen?’ vroeg ik Vriendin.
‘Ja!’ gilde ze door telefoon. ‘Er lopen allemaal knappe, stoere, hardwerkende jonge kerels door mijn huis. In zweterige T-shirts zonder mouwen en met tatoeages op de schouders. Voel me net een cougar.’
‘Toch alleen overdag?’ informeerde ik vrijpostig.
Liet Vriendin zich niet over uit.
‘Kom ik nog geen pyjamaparty bij je doen,’ liet ik haar weten.

Vriendin H. kwam bakkie doen. Spreken elkaar regelmatig; zien elkaar zelden.
H. heeft gestroomlijnd huishouden. Werkt twee dagen in de week. Ziet er immer op top uit en is sociaal buitengewoon handig. Kortom: geslaagd mensch. Petje af. Voel me vergeleken bij haar een chaotische slons en rommelkont.
Wij namen laatste dorps-roddels door. Althans: zij praatte; ik luisterde.
Vriendin nipte van koffie toen Saartje plots onder koffietafel vandaan kroop en als volleerd hoogspringster naast H. op de bank sprong.
Ons gesprek viel stil.
Koffiekopje van H. trilde.
Vriendin heeft juffershondje en bood haar wijsvinger ter reuk aan. Mevrouw Konijn echter gaf H. ferme duw met neus, sprong van bank en liet als aandenken één ronde keutel naast H. achter.
Zou visite me geloofd hebben als ik had gezegd: ‘Dat doet ze anders nooit?’

Roos sleurde me af en toe onder steen vandaan toen ik gevangen zat in m’n eigen individuele privé winter. Wist precies wat ik nodig had. Dit was mijn uitkomst:
“Je Nederlandse woordenschat is 23.560 woorden. Je bent Harry Mulisch! Je kan zelfs nieuwe woorden creëren die het Nederlandse woordenboek zullen uitbreiden.”
Doe de test. 

 

De koningin van Lombardijen

Keek op de afgelopen zes weken (-: (27)

Ik is er weer.
Heb een tijd in het duister vertoefd maar zie de zon weer schijnen. Het Speenkruid bloeit en de kieviten buitelen. Leve de lente! Nog even en de bbq kan weer in de hens.

Bea zat er met kersttoespraak 2009 faliekant naast: digitale vriendschap is geen virtuele leegte maar een geschenk. Terwijl ik van de leg was, ontving ik bezorgde mailtjes, lieve appjes, bemoedigende kaarten en zelfs bossen bloemen. Een diepe buiging voor alle lieve reacties van mijn lezers!

Zag tot ontsteltenis dat voorraad paracetamol zo goed als op was. Kreeg acute aanval van hoofdpijn. Roos had al hoofdpijn, want griep. Wilde niets eten. Ja toch: Ben & Jerry ijs Cookie Dough. Wat doe je dan als moeder? Rennen naar de buurtsuper.

Uitslag slaaponderzoek is niet om over op m’n blog te schrijven. Aangezien opkroppen slecht voor gezondheid is, gooi ik het er voor geïnteresseerden toch uit. Blijk helemaal geen REM-slaap meer te hebben.
‘Fenomenaal verschijnsel,’ vertelde neurologe. ‘Maak ik zelden mee.’
Zoiets als hoofdprijs in de Staats maar dan anders. Is me raadsel waarom er wel karretjes op Mars staan maar er geen fatsoenlijke slaappillen  gefabriceerd kunnen worden.
Neurologe complimenteerde me wel met kekke cowboylaarjes. Alsof ik daar in bed plezier van heb.
Eet verdriet weg met pure chocolade. Aanrader!

Had Valentijnkaart gekocht voor Man.
‘Wat staat er op?’ vroeg Roos.
‘The best thing about you is everything.’
Peinzend zei Roos: Everything…da’s wel veel, hè?’
‘Waren nog twee andere kaarten,’ expleende ik. ‘Eentje met: “Hé knapperd” maar het mooie heb ik er na 24 jaar afgekeken, en op andere: “Ik houd meer van jou dan van mijn mobiele telefoon.’”
‘Goeie keus gemaakt, mam,’ complimenteerde Roos.

Openbare leven in dorp lag op z’n gat. Totale ontwrichting door crisis op Brienenoordbrug. Alle toevoerwegen naar pont stonden vast.
Ik stond klem in de file. Kon niet vooruit, achteruit of naar rechts.
Maar…wel linksaf het trottoir op. Langs het Cultuurhuis en dwars over bergen zand het bouwterrein op- en weer afrijden.
Gaf enorme dot gas. Omstanders keken met verbazing toe. Bouwvakkers lieten mond op de grond vallen.
Voelde me net de koningin van Lombardije.
Bleek kortste route aller tijden naar achtertuin van therapeut.
Ga dit vaker doen.
Zal volgende keer wuiven.

Ontving fanmail van lieve neef & nicht naar aanleiding van m’n schrijfsel over schoonmoeder in het AD.
Ze vroegen zich af of de kaart nou ook op m’n blog kwam. En vooraf claimen ze copyright. Van je familie moet je het hebben!

En de winnaar is…

Tada…..

Gewonnen met 10 punten:
1. Marja gaf als eerste de antwoorden door en bleek qua score alleen te evenaren.
2. Wiebeltjes schreef dat ze “reteslecht” is maar sleept ondertussen de prijzen in de wacht.
3. Karin wist niet alleen dat ik saxofoon wil leren spelen, maar moedigde me meteen aan les te nemen.
4. Frederique zei – bescheiden als ze is – dat ze zeker één antwoord goed had; het bleken er tien!
5. Ekim vroeg zich af of hij me na jaren vriendschap nog een beetje kent. Dat blijkt een retorische vraag.

Vijf winnaars betekende dat er geloot moest worden. Ekim gaf aan geen prijs te willen (hij woont nogal klein) dus bleven er vier kandidaten over.

Roos vouwde briefjes met winnaars dicht. Deed ze in een emaillen vergiet, grabbelde erin rond en de winnares is….KLIK.
Lieve winnares, wil je me je adres mailen?

Er zijn geen verliezers, alle deelnemers krijgen eeuwige roem!

Op een gedeelde tweede plaats (met 9 punten) zijn geëindigd:
Marlou: vulde de lijst in met een uitstekend resultaat.
Minoesjka: zei dat ze veel moest gokken. Ga op paarden wedden; je bent een natuurtalent.
Mrs Williams: moest uren zoeken voor ze de antwoorden had.
Gwennie: we blijven beiden Martin Bril-fan!
A’tje: mijn complimenten: jij hebt als twee van de weinigen vraag 14 goed beantwoord: de tekst op mijn waarschuwingslabel.

Op een gedeelde derde plaats zijn geëigend:
Lutje: (8 punten) was zo inventief mijn juiste email-adres te vinden.
Petr@: wil vast net als ik dierenbeulen strenger straffen.
Dien: helaas, ik ben geen stoer wijf, maar we blijven partners in crime.
Anneke: dacht dat ze weinig antwoorden goed had, maar een score van acht is niet slecht.
Riet: (7 punten) Heel sportief! Ze deed mee maar hoefde geen prijs.
Karel: werd pffff moe van al die antwoorden invullen.
– Mrs T: dacht dat ik de tijd wilde stilzetten als ik kon toveren.
Frank: (6 punten) de originaliteitsprijs is voor jou! Om je eigen favoriete beroep (machinist) tussen mijn antwoorden te zetten was een meesterzet.
Di Mario: je antwoord op vraag 7 verbaast me niets, vredesactivist als je bent.
Fotorantje: dacht dat ik onzichtbaar wilde zijn. Typisch een wens van een fotografe.
Logbankje: (5 punten) nam als muziekkenner aan dat mijn ultieme liefdesliedje tóch van David Bowie was.

De antwoorden:
1.Mijn favoriete boek kon je lezen op de link naar Liebster Award. Het eerste antwoord is raak: The deathly hallows van J.K. Rowling. waarin alle afzonderlijke delen van Harry Potter samen komen. Een ongelofelijke prestatie.
2. Later als ik groot was, wilde ik dierenarts worden.
3. Als ik een slechterik kon zijn: Juf Bulstronk. Als enige met filmpje. De andere linken verwijzen naar Wikipedia.
4.Mijn favoriete zanger? David Bowie. Who else?
5. Als ik kon kiezen zou ik niet steenrijk willen zijn maar willen slapen, slapen, slapen. Een makkie voor de kenners.
6. De kekke laarsjes. Zie foto.
7. Toverspreuk. Een conflict met mezelf: vrede voor iedereen is een nobel streven maar ik blijk wraakzuchtiger dan gedacht en kies voor dierenbeulen strenger straffen.
8. Ik zou willen dineren met Aletta Jacobs. Sorry, sorry, sorry, ik stel velen teleur. Ipv voor een “stoer wijf” te kiezen, kies ik voor een feministe die studeren voor vrouwen op de kaart zette.
9. Het ondeugendste was Roos heeft gedaan? Ik weet het niet. Ze deed het alle vier! Elk antwoord is daarmee goed. Zie je dat ik meeval?
10. Mijn favoriete winkel is: O zo mooi. De enige link die naar een blog van mij doorverwijst. De overige linken verwijzen naar de betreffende winkels.
11.Mijn ultieme liefdesliedje is van Roberta Flack. In de link naar Marja staat mijn antwoord in haar reactieveld.
12. Ooit wil ik sax leren spelen. Staat in hetzelfde Award-blog als de boektitels (-:
13. Favoriete quotes: alle antwoorden zijn goed. Ik maakte een fout door vroegtijdig op “publiceren” te klikken. Mijn blog was nog niet af, waardoor er twee varianten in omloop waren.
14. Het waarschuwingslabel. Dit was dé instinker met afstand. Het is waar: ik wil vooral met rust gelaten worden. Voor het geval dát heb ik mijn mening paraat.
Slechts twee personen gaven het juiste antwoord: A’tje en Ekim.

Iedere deelnemer krijgt als hij/zij dat wenscht een persoonlijke kaart.

Geef me een seintje én je adres als je die kaart wil ontvangen! Mailen kun je naar pippi at freeweb punt nl.

Stank voor dank

Keek op de week (26)

Zondag: crisis.
Roos werkte aan sollicitatiebrief en hoofdvragen van scriptie. Worstelde zich zuchtend naar deadline. Hoorde bliep, pakte telefoon en riep hard: ‘Wat erg! Wat vreselijk!’ Met gevoel voor drama bracht ze handen naar haar hoofd.
‘Wattizzer?’ vroeg ik.
‘Appje van Suus,’ zei Kind, liet alles uit handen vallen waarmee ze bezig was en holde naar boven. Hoorden gestommel. Hijgend kwam Roos kamer in met onder elke arm een schaats.
‘Schaatsbaan is open!’ riep ze triomfantelijk.
‘Je zei net “vreselijk?”’ riep Joris geïrriteerd. ‘Wij dachten dat er wat met Suus was.’
‘Het is ook vreselijk: heb geen tijd om te schaatsen.’
‘Waarom dan toch gepakt?’ interviewde Joris verder.
‘Omdat ik toch ga.’
Man opperde bezwaren over deadline.
Roos ging met rug naar hem toe staan en zei tegen mij:  ‘Saskia wil ook mee.’
‘Pak mijn auto maar. Sleutel hangt aan kapstok.’
Wég was Roos.

‘Nou hebben we nieuwe auto met stoelverwarming, maar op toilet vriezen m’n billen aan wc-bril vast. Gru-we-lijk koud!’ klaagde ik.
‘Ja, echt hè?’ deed Roos duit in zakje. ‘Dóe daar eens wat aan!’ maande ze haar vader vanaf de 3-zits.
Joris – wiens achternaam Goedbloed is –  toog deur uit om aan dames’ wens te voldoen.
Kwam terug met nieuw ventilatierooster.
‘Het oude staat 24/7 open, maar deze,’ – Man hield nieuw aangeschafte product omhoog alsof het hoofdprijs in Staats betrof – ‘gaan lamellen pas na twee minuten open. Op voorwaarde dat jullie licht aandoen,’ doceerde hij streng.
Enkele dagen later hing nieuwe afzuiger aan wc-muur.
‘Als jullie naar wc geweest zijn, zal er buiten wel rioollucht hangen,’ gniffelde Man.
‘Een wonder dat de pot nog heel is als jij geweest bent,’ wierp Roos tegen.
‘Ja schat, als jij je billen licht, mogen toevallig passerende voetgangers van geluk spreken als ze het zonder tussenkomst van ambulance kunnen navertellen,’ riep ik.
Man keek naar mij. Man keek naar Roos. Verliet hoofdschuddend kamer.
‘Wel het licht aandoen, hè?’ riep Roos hem na.

Reed op Tiendweg en zag een muisje kriskras weg over trippelen. Remde en keek toe. Muisje hield midden van weg halt, keek naar mij in blauwe koekblik en liep tollend verder. Was-ie dronken? Miste voice-over van Sir David Attenborough. Miste ineens enorm Vriendin die zijn stem kan imiteren. Bah, rotmuis!

Tot nu toe 16 deelnemers voor Finland-prijsvraag.
Antwoorden kunnen tot maandag 30 januari 23.59 uur worden ingeleverd.

Ondanks nieuwe ventilatierooster vriest mijn delicate derriere nog immer aan wc-bril vast.
Toen viel bedankbrief van “Varkens in nood” in brievenbus. Met Sinterklaas-actie heb ik jute zakken gedoneerd. Zeugen die gaan bevallen hebben oerinstinct om nest te bouwen wat in kale stallen van vee-industrie onmogelijk is. Zeugen kauwen jute stuk en maakt nest voor haarzelf en koters. Heb dankbrief op toilet gelegd. Nog steeds koud aan mijn kont maar warm aan mijn hart.

Finland-prijsvraag

120 kaarten

Eindelijk: hier is-ie dan!

Korte uitleg voor nieuwkomers:
Roos ging in augustus 2016 voor vier maanden voor haar studie naar Finland.
Bij het afscheid op Schiphol gaf ze me een tasje met daarin 120 enveloppen: voor elke dag dat ze weg was één. Op iedere kaart stond een vraag die ik mocht beantwoorden. Roos zei: ‘Zodoende ben je toch een beetje bij mij.’

De vragen waren divers:
– Hoe vaak heb ik vroeger tegen Roos gezegd: ‘En wat zeg je dan?’
– Wat is mijn mooiste kledingstuk?
– Heb ik een raar talent?
– Als er een feestdag naar mij vernoemd zou worden, waar zou die dan voor staan…

Een aantal vragen heb ik er voor jullie tussenuit gepikt.

Wie kan er meedoen?
Iedereen die eerder gereageerd heeft op mijn blog. Sorry, lurkers!

Wat kun je winnen?
Een kruimeldief
Twee originele Finse sleutelhangers uit Lapland – een Finse euromunt van 20 cent – 50 Russische roebels – een kaart met rendier – een taartkleedje uit Talinn (Estland) –  een dagboek voor vijf jaar: elke dag een vraag (handig voor als je een blog-dip hebt.)
Succes iedereen!

  1. Wat is  mijn favoriete boek?
    a) Simone van der Vlugt – Rode sneeuw in december.
    b) Terry Hayes – Ik ben Pelgrim.
    c )Martin Bril – Het evenwicht.
    d) J.K. Rowling – HP and the deathly hallows.
  1. Wat wilde ik vroeger worden als ik groot was?
    a) Generaal in het leger
    b) Dierenarts
    c) Brandweervrouw
    d) Tandenfee
  1. Als ik een slechterik kon spelen in een film of serie, wie zou ik dan willen zijn?
    a) Bellatrix Lestrange uit Harry Potter
    b) Eucalypta uit Paulus de Boskabouter
    c) Juf Bulstronk uit Matilda
    d) Cruella de Vil uit 101 Dalmatiërs
  1. Wie is mijn favoriete zanger aller tijden?
    a) Bono (U2)
    b) Bob Dylan
    c) David Bowie
    d) Frank Boeijen
  1. Wat doe ik het liefst als ik kon kiezen:
    a) Eeuwig kunnen leven?
    b) Steenrijk zijn?
    c) Onzichtbaar zijn?
    d) Zorgeloos kunnen slapen?

  1. Wat is mijn laatste nieuwe aankoop?
    a) Eland laarsjes
    b) Slangenleren laarsjes
    c) Hagendis laarsjes
    d) Kekke cowboylaarsjes uit de uitverkoop
  1. Als ik één toverspreuk kon uitvoeren, welke zou dat dan zijn?
    a) Onzichtbaar zijn
    b) De tijd kunnen stilzetten
    c) Dierenbeulen straffen
    d) Vrede voor iedereen
  1. Als ik kon dineren met een historisch figuur, wie zou dat dan zijn?
    a) Jeanne d’Arc
    b) Winston Churhill
    c) Aletta Jacobs
    d) Margaret Thatcher

  1. Wat is het ondeugendste dat Roos als kind heeft gedaan?
    a) Een lange vinger achteloos weggooien. Ze wilde “die!’ (Taart.)
    b) Maandverband op haar gezicht en kleding plakken
    c) Behang van de muur boven haar ledikantje pulken.
    d) Een niveablik uit de douche gepakt en zich onder gesmeerd
  1. Wat is mijn favoriete winkel?
    a) De Bijenkorf
    b) Boekwinkel Donner
    c) O zo mooi kledingwinkel
    d) Wolwinkel de Schapekop
  1. Wat is mijn ultieme liefdesliedje? (let op: dit is een instinker!)   
    a) Ray Conniff – Love Story
    b) David Bowie – Lady Grinning Soul
    c) Roberta FlackThe first time ever I saw your face
    d) Shirley Bassey – Something in the way he moves
  1. Welk instrument zou ik graag goed kunnen spelen?
    a) Viool
    b) Saxofoon
    c) Carillon
    d) Gitaar
  1. Wat is mijn favoriete quote:
    a) Als ik wil, kan ik alles wat ik wil (Annie M.G. Schmidt)
    b) Don’t panic! The worst is yet to come
    c) You can only be young once, but you can be immature forever
    d) En ik schrijf nog lang en gelukkig
  1. Als iedereen een waarschuwingslabel zou krijgen, wat zou er dan op de mijne staan?
    a) Houd afstand!
    b) Mening paraat
    c) Slechterik met vechthond (Rosa)
    d) Handle with care.

Moeite met vraag 11? Marja weet raad.

Je kunt je antwoorden in het reactie-vak plaatsen of je oplossing mailen naar: pippi at freeweb.nl
Insturen tot maandag 30 januari 23.59 uur 2017.

Degene met de meest goede antwoorden heeft gewonnen. Bij meerdere winnaars wordt geloot; Roos verricht de trekking.
Over de uitslag kan niet worden gecorrespondeerd. Haha (-:
Zet ‘m op!

Blije kip

Keek op de week (25)

Joris zei: ‘Heb pakje voor je besteld.’
‘Pakje?’ vroeg ik. ‘Voor verjaardag? Past het door brievenbus? Wordt het aangetekend verzonden?’
‘Is verrassing,’ zei Man. Weigerde verder iets te zeggen.
Hield nagelbijtend en op van zenuwen postbode en bezorgdienst in de gaten.
Verrassing bleek kruimeldief. Praktisch met twee verharende huisdieren maar totáál verkeerde cadeau. Bijzonder teleurstellend.
Ga Joris voor verjaardag in februari stoompan cadeau geven. Van zijn rekening.

‘Mevrouw, wilt u mij zak winterpeen aangeven? Kan er niet bij,’ vroeg oudere meneer met blauwe, waterige ogen.
‘Biologische of gewone peen?’ vroeg ik.
‘Gewone. Biologische lopen zo snel uit koelkast.’
‘Ja, moet u ze vanavond al stampen.’
‘Stampen vind ik zielig,’ antwoordde man.
Lachten samen om grapje.
‘Ik stamp ze ook niet. Kook ze altijd met groentebouillonblokje.’
‘Groentebouillonblokje?’ echode kerel.
‘Voor de smaak. Gebruik ik in plaats van zout.’
‘Ik moet zoutloos eten! Ben man alleen. Waar liggen ze? Weet niet of ik die blokjes lekker vind.’
Liepen naar reform-schap.
Ik pakte doosje, haalde er twee blokjes uit, gaf ze aan man en legde restant in mijn mand.
Man kon niet over mijn geschenk uit. ‘Wat ontzettend, ontzettend vriendelijk van u.’ . Krijgt u nog iets van mij?’
‘Meneer, nu beledigt u me.’
Kerel leek wanhoop nabij.
‘Is grapje,’ zei ik geruststellend.
Vrees dat man klap nog niet te boven is.

Roos stond verhit en doorgezweet op de stoep en zei hijgend: ‘Rosa zat figuurlijk in wak want bal lag op het ijs en ze mocht ‘m van mij niet pakken. Ik ging lange stok zoeken om bal van ijs te vissen, toen sprong de smiecht letterlijk in wak. Ze bibberde helemaal.’
Kind keek schuldbewust.
Rosa zelfvoldaan: lekker praktisch: bal gepakt én wanneer deed jij voor het laatst iets voor het eerst, baas?
Gaf Roos emmer met warm water en washand.
Dampend holde hond naar binnen, ging likkebaardend voor voorraadkast zitten en zette ongebroken grijns op: heb nu zeker twéé kluiven verdiend?

Een dag ouder worden, gaat mens niet in de koude winterkleren zitten.
Werd bedolven onder felicitaties. Moest me omhoog graven door berg goede wensen op smoelenboek en real life. Mijn dank is onbeschrijflijk: voel me door alle aandacht minstens jaar jonger! Ben een blije kip.

Pak maar vast pen en papier, en maak jullie borst(en) maar nat: de Finland-prijsvraag is klaar. Tot woensdag!

Asielzoekershond

Keek op de week (24)

Moest me ochtend na slaaponderzoek afmelden bij hoofdverpleegkundige.
Deed dat om 8.06 uur.
Vrouw had saai shampoo-reclamehaar en bleek met twee verkeerde benen uit opklapbed gestapt.
Ze riep nors: ‘U bent te vroeg! U wordt pas 8.15 verwacht!’
‘Zal langzaam lopen,’ beloofde ik.
‘Wacht nog vijf minuten!’
Lapte “advies” aan cowboylaarsjes. ‘Ga wel paar keer met lift op en neer. Bedankt voor overnachting,’ acteerde ik opgewekt.
‘Mevróuw!’ riep ze. Vrouw toonde haar weerbaarheid door me achterna te lopen doch had korte benen en ik heel lange. Stond al in lift toen zij pas halverwege de gang was.

Zou bijna naam van snoodaard onthullen die te weinig postzegels plakte op mijn kerstkaart waardoor ik strafporto moest betalen.
Maar…hij kwam met de oplossing: “Volgens Google kun je je kaart voor strafporto in de papierbak gooien, de ontvanger heeft geen schuld en hoeft dus niet te betalen.”
Pakte meteen de envelop met strafporto-kaart waar ik “geweigerd” op had geschreven. Sterk staaltje werk van mezelf met negentien nietjes.
Wilde ze verwijderen met keukenmes maar was bang mezelf in rug te snijden. Ont-nieter aanschaffen leek me wijzer. Ben zodoende toch op kosten gejaagd.
Bewaar envelop nu als relikwie.

Sinds afgelopen maandag is Roos’ schema business as usual. Colleges zijn begonnen, evenals Erasmuskoor, werk, filmpjes kijken op de bank en heeft ze onderwerp voor eindscriptie gekozen (voor geïnteresseerden: multimorbiditeit.)
De verjaardag van beste vriendin Suzanne werd gecombineerd met een hoera-ik-ben-terug-uit-Finland-feest.
Vanavond (zaterdag) een koor-gala. En tussendoor toch nog tijd vinden om koffie voor me te zetten. Hear, hear!

Waterige middagzon scheen. Was vergeten op buienradar te kijken en werd in Koeienbos geteisterd door bui die het midden hield tussen waterig ijs en ijskoud water.
Passeerde een vrouw met twee loslopende honden. Eentje leek op Rosa maar was hoger en dunner. Vroeg wat voor merk het was. Wist eigenaresse niet want ze heeft Donna twee maanden geleden uit asiel gehaald waar dier anoniem gedumpt was.
Vrouw liep weer door, want brrr, koud! Donna weigerde mee te lopen want Rosa had een bál.‘
‘Die van haar zijn we net kwijtgeraakt!’ riep de vrouw.
Ik bleef staan. Vermoedde dat vrouw terug moest lopen om Donna te komen halen.
Rosa duurde het allemaal te lang en plonsde demonstratief een sloot in.
Gaf uiteindelijk Rosa’s reserve-bal maar aan Donna die ogenblikkelijk veranderde in hysterisch opgetogen beest. Voelde me bijna ruimhartig mens door afgelebberde tennisbal cadeau te geven.

Las leuke kinderuitspraak op internet.
Moeder vertelt:
“De dokter tegen mijn dochter van drie: ‘Gebruik jij ook tabletten?’
Meisje zei: ‘Alleen in de vaatwasser.”

Slaaponderzoek

In het slaapcentrum trek ik m’n pyjama aan ter voorbereiding van de polysomnografie. De laborante bevestigt zuignappen aan kabels, snoeren, stekkers en borstbanden aan me vast die mijn hersenactiviteit gaan meten.
Voel je vrij, lach gerust, dat deden twee personen hier in huis ook. De term “hersenactiviteit” moest ik vooral niet opvatten als een compliment.

Het feest begint pas goed als mijn hoofd aan de beurt is. Met behulp van een luchtdrukpomp waar menig fietsenmaker jaloers op is, plakt de laborante met klodders lijm de sensoren vast.
Als ik opper dat ze met Frits Wester sneller klaar is, spreekt ze dit ferm tegen: Frits mag jaloers zijn op mijn krullen want daar klit de lijm lekker in vast. De punaises op mijn hoofd zullen pas loslaten na hevig schrobben met deciliters aceton.
Tevreden met haar plakwerk brengt ze me naar de afdeling waar ik de nacht zal doorbrengen. Onderweg trek ik aardig wat bekijks; helaas niet vanwege mijn flamboyante verschijning.

‘U krijgt een rustige kamer aan het eind van de gang,’ verwelkomt een verpleegkundige me en wijst me een kamer tegenover twee gesloten gangdeuren.
Ik pak een stoel en mijn leesboek. Het blijkt een uitdaging een bladzijde zonder onderbreking te lezen, want iedereen die naar buiten wil, houdt halt voor de dichte deuren en leest de opgeplakte info: “Deuren openen? Toets de code in!” Een pijl naar rechts wijst naar een kastje aan de muur. Dat kastje zien ze wel maar waar vinden ze de code? Hulpeloos kijken ze rond.
‘U moet 1234 intoetsen,’ help ik ze op weg. ‘Dat staat op een sticker bovenop het kastje.’

22.30 uur ga ik naar bed.
In het donker doe ik een ontdekking: ik geef licht. Het kastje voor mijn borst verspreidt een blauwe gloed en na een snelle handbeweging zie ik een rode streep voor mijn ogen. Tsss, alsof ik daar een vingerhartslagmeter voor nodig heb…
Ik kruip in bed, leg me neder, haal 3x diep adem, sluit mijn ogen en wacht geduldig af.
Ja hoor, daar komen ze: alle schokkende ledematen die me thuis uit mijn slaap houden, worden stuk voor stuk geregistreerd. Ik val zelfs in slaap!

Midden in de nacht schudt iemand aan mijn schouder.
Ik stijg bijna op van schrik, raak verstrikt in allerlei kabels en weet direct weer waar ik ben. ‘Wat is er?’ vraag ik.
‘Mevrouw, u ligt te dromen.’
‘Dat is juist goed; dan heb ik REM-slaap.’
‘Maar u gilt iedereen wakker.’
‘Oh…oh…sorry,’ stamel ik. ‘Ik zal het niet meer doen,’ zeg ik meer met pose dan innerlijke overtuiging.

Wegens gebrek aan talent val ik daarna niet meer in slaap. Met muziek verdrijf ik de nacht.

Nadat alle zuignappen op m’n hoofd door dezelfde laborante verwijderd zijn, staat Roos voor de ingang van het ziekenhuis al op me te wachten. Ik zie eruit als een heks en stel het op prijs dat ze me niet uitlacht. Ze durft zelfs met me te gaan ontbijten voor de “open haard” bij La Place!

De uitslag van het onderzoek hoor ik waarschijnlijk eind van de maand.

Smakeloos, ordinair en ranzig

Keek op de week (23)

Kreeg kerstkaart. Op envelop zat ipv goedkope kerstzegel een gewone, duurdere zegel. Ernaast stond stempel met: “Frankering gecontroleerd” met daaronder een nummer.
Twee weken later ontving ik verzoek (kuch) van Post.nl om 2,10 euro strafport te betalen.
Aan mijn roodkoperen fluitketel!
Week later gleed herinnering door brievenbus. Wanneer ik niet betaalde, kreeg ik factuur met extra administratiekosten.
Keek op internet bij Post.nl/kosten, typte nummer in en daar stond foto van desbetreffende envelop. Gemakkelijk te herkennen door handschrift van afzender.
Er was mogelijkheid portokosten te weigeren: moest daarvoor kaart in originele envelop opsturen.
Wat smakeloos, vies, ordinair en ranzig van Post.nl. Welke sukkel bewaart zo lang kerstkaartenveloppen?
Nou…ik (-:
Vond het zonde mooie kaart terug te sturen, zocht lelijk exemplaar op, stopte die in envelop en prikte alles met twintig nietjes aan elkaar. Dag Post!

In Vriendins straat is Po.stcodekanjer gevallen.
‘Ik heb te winnen bedrag – minus drie ton voor Maxima – gedeeld door aantal huisnummers. Statistisch incorrect maar komt ongeveer neer op 4.000 euro per lot,’ calculeerde ze. ‘Te weinig om lot voor te kopen, want je zit vast aan abonnement. Vrijheid = blijheid. En zeg zelf: Po.stcodeloterij…tsssk.’
‘Ze hebben anders acht miljoen aan Sea Shepherd gedoneerd,’ zei ik.
‘Méén je dat?’ vroeg Vriendin.
‘Heb ik ooit gelogen tegen jou?’
Stilte. Ik wist: Vriendin dacht na waarbij ze haar tong tegen neuspuntje drukte. Sprak toen resoluut: ‘Nee.’ Gevolgd door: ‘Had dat eerder verteld, muts, was ik lid geworden. Is jouw schuld dat ik 4.000 euro ben misgelopen!’
Riep hard: ‘Jankerd.’
Moest lachen om antwoord van Vriendin: Tuut-tuut-tuut.

Achter mij in rij voor kassa stond man met boodschappenmand. Kerel vergeleek zijn inhoud met de mijne, kuchte, gooide zijn blonde haarlak ingestudeerd achterover en zei: ‘Meeste vrouwen vinden me zo charmant dat ze me voor laten gaan bij kassa.’
Zuchtte en dacht: Heer, bewaar me. Aanschouwde in verbijstering zelfingenomen tronie van de man. Hij vond zichzelf tot op het bot aantrekkelijk, doch ik zag slechts aardappelzak.
Besloot kerel niet langer in spanning te houden: ‘Nou meneer, dan heeft u aan mij een verkeerde.’

Ging een nacht slapen in hotel met 400 bedden. Had op kamer keuze uit drie eenpersoonsbedden, deed iene-miene-mutte en richtte bed bij raam in.
Had avondeten gereserveerd maar waren ze vergeten. Kreeg slechts een bakje yoghurt van 150 gram met plastic lepel.
Moest aan eind van avond verkassen naar bezemkast omdat ze mijn bed voor andere cliënt nodig hadden.
‘Is voor uw bestwil,’ deelde afdelingshoofd mede, ‘zodat u ongestoorde nachtrust krijgt.’
Pakte dociel knikkend mijn rugzak op en foeterde in mezelf: overnachting kost 1.647,00 euro.
Is aan vriendelijkheid van personeel te danken dat ik desbetreffende hotel kwalificatie van vier sterren geef. Was daar niet voor plezier maar voor slaaponderzoek.